Büyük Bulgar dağcısı Boyan Petrov 13 Ağustos 2012’de “Konsantrasyon ve disiplin – bunlar benim için dağcılıkta iki anahtar kelimedir” demişti. Bugün ise 47. doğum gününü kutlayacaktı.

Enerjik ve her durumda pozitif olanı keşfeden, yüzünde tebessümü ile Boyan Petrov binlerce kişiye herkes başarabileceklerinin sınırını kendisinin belirleyeceğini gösterdi. O nedenle 2018 yılında 8 bin metre yüksekliğindeki Şişa Pangma tepesinin üçüncü kampına çıkma kararı aldığında bunun son olduğuna kimse inanmak istemiyordu.

Ukraynalı Aleksandır Nesterenko “Boyan Petrov’u son kez 29 Nisan’da gördüm. Yukarı tırmanıyordu… Şişa Pangma’nın zirve noktasına 2 Mayıs’ta ulaşmayı planladığını söyledi. Güzergah üzerinde bir insan gibi değil, bir makine gibi hızlı ilerliyordu. Kampta bana Boyan Petrov’un uydu telefonunu verdiler. Telefonu bana bırakmıştı, çünkü işimle ilgili sorunlarım olduğunu biliyordu” diye anlattı.

Bulgar bir dağcı Boyan Petrov’un son kez dürbünü ile yaklaşık 7500 metre yükseklikte görüyor. 3 Mayıs’ta “şerpalar” yarısı karla dolu çadırını buluyorlar. Kendisinin de bir dev olan Boyan Petrov dağın yükseklerinde, yıldızlara yakın sonsuzluk uykusuna yatıyor. 2018’de 8 000 metre yüksekliğindeki Şişa Pangma zirvesine çıkarken hayatını kaybetti.

2012’de verdiği bir söyleşide dağcılığa ilk adım attığı zamanlar ile ilgili şunları paylaşmıştı: “Dağcılıkla 1990 yılından beri ilgileniyorum. Ozamanlar eski Sovyetler Birliği’ne bir ziyaretim esnasında Tyanşan’a gitmiştim. 10 sınıfa gidiyordum ve artık mağaracıydım. O zaman 3-4 bin metre yüksekliğinde iki dağı tırmanmıştım, dağcılık çok dikkatimi çekti ve hep daha yükseğe tırmanmaya başladım. Oradan döndüğümde dağcılık kursuna kaydoldum ve bunun benim hayatım olduğunu anladım. Dağcılık, tırmanma yeteneğim, hayatta kalmak, beni “alan zoolojisinde” daha iyi yaptılar. Benim için bu bir meslektir. İş tanımımda  “Bulgaristan’daki ve dünyadaki doğayı araştırmak” yazıyor.”

Diyabet hastasıydı Boyan Petrov. Çoğu insan dağcılık ve diabetin iki uyumsuz kavram olduğunu söylüyor. Ancak Boyan Petrov bu düşünceyi kırmayı başarmıştı:

“Evet, 2000 yılında diyabetten hastalandım. İlk başlarda bütün doktorlar dağcılığı, mağracılığı unutmam ve hastalığımı tedavi etmem gerektiğini söylüyordu. Başlarda biraz endişelenmiştim. Ancak daha ilk aylarda Romanya’da küçük bir mağara seferine katıldım… Diyabet ile zor olduğunu gördüm, çünkü günde beş defa ensülin almak, kan şekerimi ölçmek gerekiyordu, ancak mümkün olmayan bir şey de değildi. Bundan üç ay sonra Türkiye’de 5 136 metre yüksekliğindeki Ağrı dağına tırmandım. Giderek daha cesur ve daha cesur olmaya başladım. 2001 yılında 8 bin metre yüksekliğindeki Karakurum dağlarındaki “Broad Peak” tepesine tırmandım. Güçlü iradem sayesinde hastalığın bana diz çöktürmesine izin vermedim, ben hastalığa diz çöktürdüm!” demişti Boyan Petrov.

Dağcı olmak için “çılgınlık” dışında başa nasıl özellikler taşımak gerekiyor, sorusuna şu cevabı vermişti:

“Hiç çılgın olman gerekmiyor. Akıllı, hazırlıklı, fiziksel olarak son derece dayanıklı olman gerekiyor.”

Zirveye tırmandığında hissettikleri konusunda ise: “Benim için 8 bin metre yüksekliğindeki tepeler Uzaydır. Orada dünyanın küre şeklinde olduğunu görüyorsun. Her bir tepeden diğer tepeyi görüyorum. Bu kadar yükseğe çıktığında etrafındaki bütün dünyayı görüyorsun. Hissettiğin ise, her şeyden daha yüksekte olduğun.”

Çeviri: Özlem Tefikova