Dobriç bölgesindeki lavanta hasadı tüm hızıyla devam ediyor. Dobriç Bölge Tarım Müdürlüğü verilerine göre bu yıl ekilen 42.890 dekarınşidiye kadar 16.590 dekarında hasat yapıldı. Ortalama verim dekar başına 544 kg.

Son yıllarda, dikili alanlar, küresel pazarın ihtiyaçları açısından tamamen haksız olarak, büyük ölçüde artırıldıktan sonra oldukça mantıklı bir şekilde azaldı.

Lavanta yağının alım fiyatlarının düşük olması nedeniyle kendi damıtma tesisi olmayan birçok üretici bu faaliyetten vazgeçmekte ve bu nedenle yavaş yavaş alanında profesyonel olan çiftçiler piyasada kalmaya devam ediyor.

Ancak ne gibi zorluklarla karşılaşıyorlar, ürünlerini nerede satıyorlar ve nelerde ısrar ediyorlar?

Dobrin Naçev, General Toşevo belediyesi topraklarında yaklaşık 650 dekar lavanta yetiştiriyor. 2000 yılından bu yana yağlı tohum bitkileri ve bunların uçucu yağlara işlenmesinde meşgul.

Tüm lavantayı hasat ettikten sonra dekar başına 8 ila 10 kg yağ alabildiğini söylüyor. Endişesi, geçen yıl ülke genelindeki durgun üretimden ve piyasada bir fiyatın olmamasından kaynaklanıyor.

Bu nedenle Dobriç bölgesindeki lavanta tarlalarının yarısından fazlası çoktan yok edildi.

Bölge Tarım Müdürlüğü'nden yapılan açıklamaya göre, Tervel Belediyesi'ndeki 110 dekarlaık  ekonomik nedenlerle bu yıl hiç hasat yapılamayacak.

Dobrin Naçev'e göre, dünya pazarının ihtiyaçları göz önüne alındığında, lavanta alanlarının azaltılması ve kendi damıtma tesislerine ve deneyimesahip olmayan çiftçilerin sektörden çıkması, sektörü normal sınırlarına döndürmek için iyi bir işarettir.

Yordan Apostolov, Slaveevo köyünün arazisinde 250 dekar lavanta yetiştiriyor ve kendi damıtma tesisine de sahip. Piyasadaki eksik fiyatın yanı sıra ülkemizde uçucu yağ devlet laboratuvarının olmamasının da sorun olduğunu paylaştı.

Apostolov'a göre 2016'dan 2018'e kadar lavantanın aşırı üretimi, farklı kalitede yağ üretimine de yol açtı.

Sonra sahtekar satıcılar, Çin'den ithal edilen kimyasal katkı maddeleri aracılığıyla standartlaştırdı, kalite parametreleri elde edildi, ancak analizden sonra bu göstergelerin sadece doğal olarak elde edilmediği anlaşıldı ve bu da, Bulgaristan lavanta yağının itibarını zedeledi.

Yordan Apostolov ayrıca, örneğin Türkiye'de sadece 35 leva iken, Bulgaristan laboratuvarlarındaki tüm kimyasal ve fiziksel bileşenler için bir lavanta yağı kalite sertifikasının neden 300 levaya ulaştığını merak ediyor ve bir anlam veremiyor.

Birçok yerde olduğu gibi bu sektörde de, işgücü eksikliği giderek daha fazla hissediliyor, bunun ana nedenleri bir yandan Dobriç bölgesinin nüfusunun azalması ve diğer yandan muhtemelen devletin onlara sağladığı sosyal yardımlar pahasına insanların çalışma isteksizliğidir.

Haber: BNR Dobriç muhabiri Maya Ştırbanova