Στην εκπομπή μας μπορείτε να ακούσετε τραγούδια που έγιναν «σήμα κατατεθέν» των δημοκρατικών κινητοποιήσεων, που πλημμύριζαν τις πλατείες στις ημέρες μετά τις 10 Νοεμβρίου του 1989. Οι ημέρες αυτές ήταν γεμάτες ενθουσιασμό, αισιοδοξία και ελπίδα για αλλαγή.

Αν σήμερα ρωτήσετε τους Βουλγάρους με τι σχετίζουν την έναρξη της μετάβασης, σίγουρα πολλοί απ’ εκείνους θα απαντήσουν: με τα τραγούδια των αγαπημένων γκρουπ τους. Τον κρύο χειμώνα του 1990, πολλοί μουσικοί τραγούδησαν στα συλλαλητήρια, ανάμεσα τους ήταν τα ονόματα του Γκεόργκι Μίντσεφ, της Μπογκντάνα Καραντότσεβα, του Βασίλ Νάιντενοφ, της Μαργαρίτα Χράνοβα, του Κίριλ Μάριτσκοφ και πολλών άλλων.

Μαζί με τα καταξιωμένα ονόματα στη βουλγαρική ποπ σκηνή, στα συλλαλητήρια για πρώτη φορά ακούσαμε τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή του Βάσκο Κράπκατα (το Επίρραμα) με το γκρουπ του Ποντούενε μπλους μπάντ. Γυρίζοντας 20 χρόνια πίσω στο χρόνο, ο Βάσκο μας λέει: «Έχω πολλές καλές αναμνήσεις. Τότε ζήσαμε το δικό μας Woodstock, τη δική μας μουσική επανάσταση. Τραγουδούσαμε στις πλατείες - οι Στουρτσίτε, το FSB, η Μιλένα, το Κοντρόλ - όλα τα γρούπ που αντιστάθηκαν στο κομμουνιστικό σύστημα. Είμαι ευτυχισμένος ότι τραγούδησα μαζί τους μπροστά σε τόσο πολλούς ανθρώπους. Στην ουσία εμείς εγγράψαμε τα ονόματά μας στην ιστορία της Βουλγαρίας. Θυμάμαι εκείνα τα λαμπρά πρόσωπα, που με ζεσταίνουν κάθε μέρα και μου δίνουν ελπίδα και δυνάμεις. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους στα συλλαλλητήρια ήδη δεν είναι στη Βουλγαρία – μεταναστάθηκαν ακόμη τότε. Εγώ προσωπικά ζω με την ιδέα αυτή – να μένω στο εξωτερικό. Ταξιδεύω συνεχώς και συνεχώς επιστρέφω. Και η επιστροφή στο σπίτι είναι η καλύτερη στιγμή του ταξιδιού. Εμείς οι όλοι έχουμε μια αποστολή που δεν τελειώνει ποτέ. Έτσι όπως το τραγούδι «Φεύγει ο κομμουνισμός» τελειώνει με τα λόγια «ο αγώνας συνεχίζεται». Αυτές οι αξίες που εμφανίστηκαν τότε είναι αιώνιες – η εξέγερση κατά των άδικων κανόνων, η ιδέα για την ελευθερία...θεωρώ ότι εγώ και οι άνθρωποι με τις ίδιες πεποιθήσεις είμαστε ευτυχισμένοι.»

«Δεν είμαστε ούτε οικονομικοί, ούτε πολιτικοί κερδισμένοι. Είμαστε οι γενητικοί νικητές – φέρουμε την ελευθερία στις καρδιές και τις ψυχές μας», συνοψίζει ο Βάσκο Κράπκατα.

Μετάφραση: Ντενίτσα Σοκόλοβα