Πολλοί είναι οι τρόποι έκφρασης που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος, αλλά ο ποιο γλαφυρός απ’ όλους είναι ο χορός, που επιτρέπει την εξωτερίκευση των αισθημάτων ή τη μετάδοση μηνυμάτων μέσω των κινήσεων του σώματος. Στο βουλγαρικό φολκλόρ υπάρχουν πάρα πολλοί δημοτικοί χοροί και εκατοντάδες παραλλαγές τους, οι οποίες διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή. Όλοι οι λαοί και όλοι οι πολιτισμοί διαθέτουν μια χαρακτηριστική ποικιλία βημάτων και κινήσεων που είναι μοναδική για τον καθένα.

Στη Βουλγαρία οι λέσχες χορού και οι σχολές εκμάθησης είναι πάρα πολλές. Ανάλογα με τα γούστα και τις προτιμήσεις του, ο καθένας μπορεί να χορέψει ή και να διδαχτεί τόσο τους παραδοσιακούς χορούς της χώρας μας, όσο και χορούς από το εξωτερικό- ανατολίτικους, λατινοαμερικάνικους, ινδικούς και πολλούς άλλους.

Το φλαμένγκο είναι ένας από τους πιο σπάνιους χορούς που, μέχρι πρόσφατα, δεν διδάσκονταν στη Βουλγαρία. Πολλοί τον αποκαλούν то "φλογερό πάθος" των Ισπανών, μια και εκφράζει, με ένα μαγευτικό τρόπο, τα αισθήματα των χορευτών.

Η Ελένα Πολεζάνοβα άρχισε να ασχολείται με το φλαμένγκο πριν επτά χρόνια. Έμαθε να το χορεύει στη Βουλγαρία και συνέχισε σε διάφορες σχολές της Ισπανίας. Εδώ και ένα χρόνο έχει ανοίξει δική της σχολή στη Σόφια, Με μεγάλη χαρά διαπιστώνει ότι οι μαθητές της αυξάνονται συνέχεια και τους μεταδίδει τη μαγεία της έκφρασης την οποία η ίδια διδάχτηκε στην Ανδαλουσία.

"Οι Τσιγγάνοι της Ανδαλουσίας, οι καλύτεροι χορευτές του φλαμένγκο, λένε ότι ο χορός αυτός κρύβεται μέσα στον κάθε άνθρωπο και περιμένει την ευκαιρία να ελευθερωθεί και να εκφράσει τις διαθέσεις και την ψυχική του κατάσταση. Για να τον χορέψεις καλά πρέπει να χαλαρώσεις και να αφήσεις το πνεύμα σου να εκφραστεί. Ο καθένας μας διαθέτει διαφορετικές σωματικές ιδιομορφίες και για το λόγο αυτό πρέπει να ανακαλύψει τη δική του, τη μοναδική γι’ αυτόν κίνηση έκφρασης".

 
Φωτογραφία: Λιουμπομίρ Κεράνοφ

Το φλαμένγκο είναι ένας χορός που προκαλεί τον χορευτή να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του. Αυτό μας έδειξαν δυο Ισπανοί χορευτές που ήρθαν στη Βουλγαρία και για ένα διάστημα δύο εβδομάδων, παρέδιδαν μαθήματα για αρχάριους στη Σόφια.

Οργανωτής των μαθημάτων ήταν ο Βούλγαρος Ιβάν Γιάνκοφ, ο οποίος ζει εδώ και δέκα χρόνια στην Ισπανία και η ψυχολόγος και συγγραφέας Βιργίνια Ζαχάριεβα, η οποία μοιράζεται μεζί μας τις εντυπώσεις της και μας αναλύει τις θεραπευτικές ιδιότητες του "φλογερού" αυτού χορού.

"Το φλαμένγκο σε κάνει να αισθάνεσαι ελεύθερος, να θέλεις να εκφραστείς με τη γλώσσα του σώματος και να εκμυστηρευτείς μυστικά που συνήθως κρατάς μόνο για τον εαυτό σου. Στο χορό αυτό διακρίνουμε στοιχεία έκφρασης και επιδράσεις πολλών πολιτισμών, όπως ο ελληνικός, ο ινδικός, ο εβραϊκός, ο μαυριτανικός, ο ισπανικός, ο ανδαλουσιάνικος, ακόμα και ο ινδικός. Μέσα του υπάρχει η σύγκρουση διαφορετικών πολιτισμών και θρησκειών που ενώνεται και δημιουργεί ένα εκφραστικό σύνολο κινήσεων", υποστηρίζει η Βιργίνια Ζαχάριεβα.

Ο Χαβιέρ Σάντσες και η Ρόσιο Τσακόν όχι μόνο εξέπληξαν με την τέχνη τους, αλλά και εξεπλάγησαν ανακαλύπτοντας πόσα πολλά πράγματα, που είδαν στη Βουλγαρία, τους θυμίζουν την πατρίδα τους την Ισπανία. Και οι δύο παραδέχονται ότι το φλαμένγκο γίνεται ένας από τους αγαπημένους χορούς όπου κι αν τον διδάσκουν. Ο λόγος είναι η ελευθερία έκφρασης που προσφέρει και οι αρμονικές αλλά παράλληλα, επιθετικές κινήσεις του.

"Το φλαμένγκο είναι ένας χορός που σε βοηθά να απαλλαγείς από την ένταση και τα προβλήματα της καθημερινότητας", λέει με πάθος η Ρόσιο Τσακόν.

Μετάφραση: Σταύρος Βανιώτης