Πρόσφατα στο Εθνικό μουσείο φυσικής ιστορίας στην Σόφια οργανώθηκε Νύχτα των νυχτερίδων. Η Αντόνια Χουμπάντσεβα, νεαρή επιστήμονας στο μουσείο αφηγείται: "Στη γη συναντώνται πάνω από 1.200 είδη νυχτερίδων. Αυτά τα ζώα είναι πολύ ωφέλημα για τη φύση. Δεν είναι απλώς όμορφα και έξυπνα όντα, που ζουν πολλά χρόνια και δεν μοιάζουν καθόλου ποντίκια. Θυμίζουν περισσότερο τις αλεπούδες και τα σκυλιά με τον απίθανα έξυπνο τρόπο ζωής τους. Χρειαζόμαστε τις νυχτερίδες, επειδή μας φυλάσσουν, αν και δεν το ξέρουμε. Πρέπει να τις φροντίζουμε, λοιπόν, επειδή χωρίς τις νυχτερίδες η φύση μας δεν θα είναι πλήρης και δεν θα υπάρχει ισορροπία στα οικολογικά συστήματα".

Τι μυστικά κρύβει η ζωή των νυχτερίδων; Η Αντόνια Χούμπτεσβα εξηγεί: "Ένα περίεργο γεγονός είναι, ότι στη ζούγκλα της Κεντρικής Αμερικής ζει ένα είδος νυχτερίδας που τρώει βατράχους και τους βρίσκει μέσω των τραγουδιών τους. Στην Αφρική, π.χ., όπου ερεύνησα νυχτερίδες, υπάρχουν είδη που μένουν στα φύλλα των μπανανών, καθώς και τέτοια που τρώνε το νέκταρ των μπαομπάμπ. Εάν δεν υπήρχαν οι νυχτερίδες, δεν θα είχαμε κακάο, επειδή ορισμένα είδη νυχτερίδων γονιμοποιούν το κακαόδενδρο".

Θα προσθέσουμε, ότι το φυτό μπλε αγαύη, από το οποίο παράγεται η τεκίλα, επίσης γονιμοποιείται από τις νυχτερίδες. Με τα 33 είδη νυχτερίδων της η Βουλγαρία είναι μια ανιαρή χώρα. Αλλά η Αντόνια δεν συμφωνεί: "Η Βουλγαρία είναι η πιο ενδιαφέρουσα χώρα, το λέω υπευθύνως, επειδή είδα πολλά μέρη. Οι νυχτερίδες μας τόσο διαφέρουν η μία από την άλλη, λες και συγκρίνεις το σπουργίτι με τον αετό. Έχουμε νυχτερίδες, τα αυτιά των οποίων είναι τόσο μεγάλα, όσο όλο το σώμα τους. Έχουμε και πολύ μικρές νυχτερίδες – όσο να χωρέσουν στην άκρη του δαχτύλου μας. Όλες οι νυχτερίδες στη Βουλγαρία τρώνε μόνο έντομα".

Συχνά νομίζουμε, ότι οι νυχτερίδες μένουν μόνο στις σπηλιές, αλλά είναι παντού γύρω μας, επίσης στις μεγάλες πόλεις. "Μπορούμε να τις δούμε παντού, αρκεί να προσέχουμε", λέει η Αντόνια Χουμπάντσεβα. "Πρόσφατα διαπίστωσα, ότι στο μπαλκόνι μου ζουν καφέ νυχτερίδες. Είναι ωραίο να συμβιώνουμε. Πρέπει να χαιρόμαστε, επειδή είναι ένα είδος υπό εξαφάνιση και έχουμε την τιμή να συμμεριζόμαστε την ίδια πόλη".

Μετάφραση: Σβέτλα Τόντοροβα