Η κάτοικος του Ρούσε Κρεμένα Μάνεβα μας απέδειξε, ότι δε χρειάζεται να χρησιμοποιείς πινέλο και μπογιές, για να ζωγραφίζεις. Τα έργα της δημιουργεί με ύφασμα και κλωστές, με τη βοήθεια ραπτομηχανής. Στο ατελιέ της στο Ρούσε μπορεί να δει κανείς τοπία και πορτραίτα, που από μακριά θυμίζουν έργο ζωγραφικής ή ζωγραφιά με παστέλ. Για την ολοκλήρωση κάθε πανό είναι απαραίτητο περισσότερο από έναν μήνα. Όλα τα καλλιτεχνικά πανό, που δημιουργεί η Κρεμένα, αποτελούν μεγάλο ενδιαφέρον για τους ξένους αγοραστές, εκτιμητές της τέχνης. Λεπτομέρειες για την αρχή και για τη διαδικασία δημιουργίας πινάκων από υφάσματα διηγείται η Κρεμένα Μάνεβα.

«Σε μια περίοδο είχα πολλά χρώματα και αποκόμματα υφασμάτων από εταιρείες ραπτικής και αναρωτιόμουν πού να τα χρησιμοποιήσω. Μου ήρθε η ιδέα, ότι μπορώ να κάνω μ’ αυτά εφαρμογές. Στη διαδικασία της εργασίας γίνονταν όλο και πιο πολύπλοκες και τελικά άρχισαν να μοιάζουν πίνακες. Με την πάροδο του χρόνου άρχισα να βάλω μέσα περισσότερες λεπτομέρειες, περισσότερο χρώμα, περισσότερο βάθος. Όταν η σύνθεση είναι έτοιμη, η διακόσμηση γίνεται στο χέρι.»

Με την πάροδο του χρόνου η Κρεμένα αρχίζει να χρησιμοποιεί και χρώματα για ύφασμα, η τεχνοτροπία της γίνεται όλο και πιο πολύπλοκη, τα υλικά γίνονται περισσότερα και οι απεικονίσεις – όλο και πιο όμορφες. Η ίδια ομολογεί, ότι η πιο δύσκολη είναι η δημιουργία ανθρώπινης απεικόνισης, επειδή η μορφή του υφάσματος συνεχώς αλλάζει και πρέπει να προσέχει, για να μην παραμορφωθεί η φιγούρα.

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον του βουλγαρικού κοινού για τους πίνακες υφάσματος μειώνεται λόγω της υψηλής τιμής τους, η οποία είναι βάσιμη εξαιτίας των ακριβών υλικών και του μεγάλου κόπου. Για κάποιο χρονικό διάστημα η Κρεμένα σταμάτησε να ασχολείται με τη δημιουργία τους. Για να ανταποκριθεί στο ενδιαφέρον των πελατών της αυτή τη στιγμή η ζωγράφος έστρεψε το ενδιαφέρον της σε άλλη κατεύθυνση:

«Τα τελευταία χρόνια προσανατολίστηκα σε μικρότερα πράγματα, που επίσης είναι χειροποίητα και μοναδικά, αλλά είναι πιο πρακτικά και περισσότερος κόσμος θα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει. Κάνω θήκες για βιβλία και ταμπλέτες, σελιδοδείκτες, κηροπήγια, πιάτα, βάζα, καθώς επίσης και ζωγραφίζω σε γυαλί.»

Ποιο είναι το πιο ευχάριστο μέρος της εργασίας της Κρεμένα;

«Το πιο ευχάριστο στοιχείο είναι η δημιουργία, ο σχεδιασμός και το ίδιο το έτοιμο προϊόν. Μου αρέσει πολύ να βλέπω τα σχέδιά μου υλοποιημένα.»

Η Κρεμένα λέει πώς δεν κάνει μεγάλα σχέδια για το μέλλον, αλλά συμμορφώνεται με τη στιγμή και με τις παρούσες ιδέες. Στο μέλλον πρόκειται να συμμετάσχει σε εκθέσεις και αγορές, όπου θα επιδείξει την θαυμάσια τέχνη της.

Μετάφραση: Σβέτλα Τόντοροβα

Φωτογραφίες: προσωπικό αρχείο