Στην Εθνική Πινακοθήκη «Τετράγωνο 500» άνοιξε η πρώτη αίθουσα εκθέσεων για αόμματους. Η έκθεση, που βρίσκεται σ’ αυτήν, φέρει τον τίτλο «Άγγιξε την γκαλερί» και πραγματοποιήθηκε χάρη στο ίδρυμα «Γραφία». Εκτίθενται έργα ζωγραφικής, που έχουν προσαρμοστεί σε απτικές κάρτες. Έτσι οι αόμματοι μπορούν να επικοινωνήσουν με την τέχνη. Περισσότερες πληροφορίες μαθαίνουμε από τη Σλάβα Ιβανόβα, διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης:

«Με τις απτικές κάρτες μπορείτε να προσπαθήσετε να διακρίνετε ένα έργο μέσα από τα δάχτυλά σας. Εκτός αυτού έχουμε περιλάβει σ’ αυτό το σχέδιό μας και ηχητικά αρχεία. Σε μικρές συσκευές αναπαραγωγής ήχου ανεβάσαμε ηχητικά κείμενα με περιγραφές στα βουλγαρικά και τα αγγλικά, μέσω των οποίων παρουσιάζουμε τους δημιουργούς, τα έργα και την εποχή τους.»

Πώς γεννήθηκε η ιδέα γι’ αυτήν την έκθεση και μήπως είναι δύσκολο να παρουσιαστούν καλλιτεχνικά έργα, έτσι ώστε να τα αντιληφθεί ο αόμματος – απαντά ο Αλμπέρτο Στάικοφ, ιδρυτής του ιδρύματος «Γραφία»:

«Παρόλο, που έχουμε Ένωση των Αόμματων στη Βουλγαρία, κανείς μέχρι τώρα δεν πρότεινε να παρουσιαστεί τέχνη στα αόμματα άτομα. Όπως το σώμα χρειάζεται τροφή, έτσι το πνεύμα και η νοημοσύνη μας χρειάζονται τέχνη. Έτσι εμπλουτίζουμε τα βιώματά μας. Είμαι φωτογράφος και για μένα δεν ήταν δύσκολο να αναπαραγάγω τα έργα. Τα έργα φωτογραφίζονται, ύστερα προσαρμόζονται και εκτυπώνονται σε ειδικό χαρτί, που μετά υποβάλλεται σε θερμική επεξεργασία. Στο τέλος κάθε ένα έργο εκτιμάται από σύμβουλο, που το εγκρίνει, επειδή εγώ, που βλέπω, έχω διαφορετικά αισθήματα από τον αόμματο.»

Ο Αλμπέρτο Στάικοφ προσέθεσε, ότι υπάρχει πρόβλημα στη δημιουργία των απτικών καρτών. Θα ήταν καλό να εγκριθεί ενιαίο στάνταρ για την εκπόνησή τους, όπως είναι ο κώδικας Μπράιγ. Με τον τρόπο αυτό οι αόμματοι, που εκπαιδεύονται είτε στη Σόφια, είτε στο Πλόβντιβ και τη Βάρνα, δε θα αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο διάβασμα των καρτών.

Ας μάθουμε ποιες είναι οι άλλες μελλοντικές ιδέες του Αλμπέρτο:

«Θέλω να κάνω κινηματογράφο για αόμματους. Όπως στον κινηματογράφο για κωφάλαλους υπάρχουν υπότιτλοι, έτσι και για τους αόμματους θα προσθέσουμε κείμενο, που περιγράφει τις σκηνές, όταν οι ηθοποιοί δε μιλούν. Με τον τρόπο αυτό οι αόμματοι θα μπορούν να «δουν» αυτό, που συμβαίνει στην οθόνη. Η άλλη μου ιδέα είναι ακόμη μικρό σχέδιο – επιθυμώ για τα μνημεία, που μπορεί να αγγίξει κανείς, να παραχθούν ηχογραφήματα. Έτσι οι αόμματοι θα μπορούν να λάβουν πληροφορίες για το τι είναι μπροστά τους.»

Σε τελική ανάλυση, όμως, το σημαντικότερο είναι πώς οι ίδιοι οι αόμματοι αντιλαμβάνονται και εκτιμούν αυτά τα σχέδια. Ένα από τα αόμματα παιδιά, που είδαν την έκθεση, είπε τα εξής:

«Όλα έχουν γίνει πολύ καλά. Δεν περίμενα τέτοιο αποτέλεσμα, επειδή αυτό γίνεται για πρώτη φορά στη Βουλγαρία. Πραγματικά τα έχουν καταφέρει. Και βέβαια, θα ήταν καλό να συνεχιστεί αυτή η ιδέα, για να μπορούμε να δούμε και άλλα έργα. Να δούμε γνωστούς πίνακες, να αποκτήσουμε και να εκφράσουμε γνώμη γι’ αυτούς.»

Μετάφραση: Σβέτλα Τόντοροβα

Φωτογραφίες: Μποζιντάρ Γιάνεφ