Ο Πέταρ Ντέλτσεφ είναι Βούλγαρος βιολιστής με σύντομη καριέρα βιρτουόζου. Τις λαμπρές επιτυχίες του σε παιδική και εφηβική ηλικία ακολούθησαν δεκάδες εμφανίσεις του σε βουλγαρικές και ξένες σκηνές. Είναι ο μόνος Βούλγαρος που δύο φορές είναι μεταξύ των νικητών του διαγωνισμού «Παγκανίνι» στη Γένοβα. Βίντεο με ερμηνείες του προβάλλονται στη Βουλγαρική Εθνική Τηλεόραση και στις αίθουσες κινηματογράφου στη χώρα μας. Ανάμεσα στα βίντεο αυτά από τη δεκαετία του ’60 του περασμένου αιώνα είναι η «Καμπανέλα» του Παγκανίνι, με τη συνοδεία της Άσια Ζλάτκοβα.

«Ήμουν σχεδόν παιδί», θυμάται ο ίδιος – «Ενώ το ηλικιακό όριο του διαγωνισμού ήταν έως 18 χρονών, έτσι ώστε έλαβαν μέρος μεγαλύτεροι από μένα ερμηνευτές. Κέρδισα το πρώτο βραβείο. Έλαβα ένα τεράστιο κρυστάλλινο κύπελλο και βιολί, που είχε κατασκευαστεί από έναν μεγάλο μάστορα, ένα θαυμάσιο μουσικό όργανο. Μ’ αυτό το βιολί κέρδισα τα βραβεία στον διαγωνισμό «Παγκανίνι». Η πρώτη φορά ήμουν 17 χρονών, και σύμφωνα με τον κανονισμό, οι μουσικοί θα έπρεπε να έχουν συμπληρώσει τα 18. Ο καθηγητής μου Κωνσταντίν Ζιντάροφ έλαβε άδεια για τη συμμετοχή μου. Αυτό ήταν το 1967. Ο ανταγωνισμός ήταν έντονος, υπήρχαν πολλοί εκπρόσωποι της ρωσικής μουσικής σχολής, ερμηνευτές, οι οποίοι πήραν σχεδόν όλα τα βραβεία. Εγώ έμεινα στην τέταρτη θέση. Το επόμενο έτος και πάλι συμμετείχα. Ήδη σπούδασα στην τάξη του καθηγητή. Βλαντιμίρ Αβράμοφ και ο ίδιος επέμεινε να συμμετάσχω και πάλι, σίγουρος στην επιτυχία μου. Πάλι έμεινα στην τέταρτη θέση, αυτή τη φορά οι πρώτες θέσεις πήραν απόφοιτοι κορυφαίων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στις ΗΠΑ.»

Ο Πέταρ Ντέλτσεφ έλαβε μέρος και σε άλλους διαγωνισμούς, που του έφεραν νέες και νέες προσκλήσεις για συμμετοχές στη Βουλγαρία και το εξωτερικό. Μετά από όλα αυτά η προσωπική του ζωή αλλάζει και ο ίδιος αναγκαστικά αρχίζει να παίξει σε εστιατόρια στη Σόφια, για να βοηθά οικονομικά την οικογένειά του. Αποφασίζει να φύγει για το εξωτερικό.

«Έναν χρόνο εργάστηκα στη Συμφωνική Ορχήστρα της Στουτγάρδης», λέει ο ίδιος. – «Με βοήθησε ένας ηλικιωμένος κύριος από τη Γερμανία, ο οποίος με τη γυναίκα του ήρθε ένα βράδυ στο εστιατόριο, όπου έπαιζα. Γίναμε φίλοι, με κάλεσε στη Γερμανία. Ζούσε κοντά στη Στουτγάρδη. Με βοήθησε να επικοινωνήσω με την ορχήστρα. Αργότερα κέρδισα διαγωνισμό για τη Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Κολωνίας, όπου εργάστηκα περισσότερα από 15 χρόνια. Δίπλα μου καθόταν ο Κλάους Γκιρς, βιολιστής, ο οποίος έπαιζε θαυμάσια και πιάνο. Το 1983 μαζί του ηχογραφήσαμε CD για τη Ραδιοφωνία της Κολωνίας.»

Πολύ νωρίς ο Πέταρ Ντέλτσεφ εγκατέλειψε την καριέρα του βιολιστή. Η γυναίκα του είναι πεπεισμένη ότι η ένταση γύρω από τη συμμετοχή του στους διαγωνισμούς και στις περιοδείες συναυλιών σε νεανική ηλικία έχει επηρεάσει αρνητικά την ψυχική του υγεία.

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα