Σήμερα θα σας δηγηθούμε για τη βαλανιδιά του χωριού Νασαλέβτσι. Είναι πάνω από 600 χρονών και κρύβει μέσα της μακροχρόνια ιστορία. Το δένδρο μεγάλωσε κοντά στην εκκλησία της Θεοτόκου στο χωριό και οι θρύλοι λένε πώς είναι προστάτης της ντόπιας κοινότητας. Στην πορεία των ετών πολλές φορές χτυπήθηκε από κεραυνούς και με τον τρόπο αυτό προφύλαξε την εκκλησία και τους κατοίκους του χωριού. Το νέο κεφάλαιο στην ιστορία του αιωνόβιου γίγαντα αρχίζει όταν ο Πένκο Γιάνκοφ το προτείνει για συμμετοχή στον εθνικό διαγωνισμό «Δένδρο με ρίζα 2016». Για το μέλλον του μας διηγείται η Αλεξάντρα Γκεοργκίεβα, συντονίστρια του διαγωνισμού:

«Αυτή η βαλανιδιά είναι μία από τις πολλές, που προτάθηκαν για τον τίτλο «Δένδρο με ρίζα 2016». Μετά από ψηφοφορία στο Διαδίκτυο εξελέγη νικητής και έτσι απέκτησε το προνόμιο να εκπροσωπήσει τη Βουλγαρία στον διεθνή διαγωνισμό «Ευρωπαϊκό δένδρο της χρονιάς 2017». Ο γίγαντας του Νασαλέβτσι θα συναγωνιστεί με 15 δένδρα από 12 ευρωπαϊκά κράτη. Αυτή τη στιγμή το δένδρο μας είναι στην τρίτη θέση, αλλά μέχρι το τέλος του διαγωνισμού έχει αρκετό χρόνο. Η ψηφοφορία θα συνεχιστεί μέχρι την 1^η Μαρτίου, ενώ ο νικητής θα ανακηρυχθεί στην τελετή βράβευσης, που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες στις 21 Μαρτίου.»

Κάθε δένδρο μπορεί να προταθεί για συμμετοχή στον διαγωνισμό «Δένδρο με ρίζα», αρκεί να μας έχει εντυπωσιάσει με την όψη του ή με τους θρύλους, που υπάρχουν γύρω απ’ αυτό. Οι διοργανωτές υπογραμμίζουν, ότι είναι σημαντική η ιστορία του στη συνείδηση των ανθρώπων. Ένα φιντάνι επίσης μπορεί να είναι αντάξιο να προταθεί.

«Τα προηγούμενα χρόνια είχαμε ειδικές κατηγορίες για φιντάνια, επειδή συχνά μας στέλνουν ιστορίες άνθρωποι, που πρόσφατα φύτεψαν δενδράκια και μάλιστα παιδάκια, που φύτεψαν το πρώτο τους φιντάνι.»

Συχνότερα για τον διαγωνισμό προτείνονται αιωνόβια δένδρα, επειδή περισσότερο εντυπωσιάζουν τους ανθρώπους. Είναι έτσι, επειδή γίνονται σύμβολο της κοινότητας, υπάρχουν θρύλοι γι’ αυτά και η όψη τους είναι επιβλητική. Πώς ο διαγωνισμός βοηθά για την προστασία των βουλγαρικών δένδρων:

«Διοργανώνουμε αυτόν τον διαγωνισμό, για να παροτρύνουμε τους ανθρώπους να σκεφτούν τα δένδρα, να αρχίσουν να τα προσέχουν, να ενδιαφέρονται για την ιστορία τους. Όλα αυτά μας διδάσκουν να μην δείχνουμε ανεκτικότητα στην παράνομη υλοτομία. Συχνά σ’ εμάς προτείνονται δένδρα, που βρίσκονται σε κίνδυνο. Με τον τρόπο αυτό ο κόσμος μαθαίνει για το πρόβλημα και το δένδρο σώζεται.»

Μετάφραση: Σβέτλα Τόντοροβα