Μεγάλιθοι, ντολμέν, ανθρωπόμορφοι πέτρινοι γίγαντες. Παρμένοι από τα παραμύθια, αλλά ακόμα κρυμμένοι κάπου στη γη, ανέγγιχτοι από τις ορδές τουριστών.

Έτσι στο δεύτερο βιβλίο του ο Νικολάι Νίνοφ μας γνωρίζει με νέες προκλήσεις του χρόνου, όπου μπορείς μόνο να κρυφοκοιτάξεις, φαντάζοντας το ότι, βρίσκεσαι στη μηχανή του χρόνου, που σε γυρίζει πίσω.

Τελετουργικοί χώροι, φύλακες, άρχοντες των φυσικών κόσμων, αλλά και τοπωνύμια με πρωταγωνιστές τις πέτρες.

Τρυπημένες, στριμμένες ή παράλληλες βάρους 50-60 τόνων.

Η πρόσβαση στα περισσότερα από αυτά τα εντυπωσιακά φυσικά αξιοθέατα με συγκεκριμένο πολιτισμικό «ρετούς» είναι αδύνατη για τους περισσότερους από μας, που ίσως να είναι η καλύτερη επιλογή για την προστασία τους.

Το βιβλίο συνοδεύεται από ακριβή δεδομένα GPS, και με τον συγγραφέα είμαστε πρόθυμοι να βάλουμε στοίχημα για ένα ενδεχόμενο μέλλον του τουρισμού περιπέτειας - ταξίδια με μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου drone. Αλλά μέχρι στιγμής - μόνο οπτικά.

Μερικές φορές τα στιγμιότυπα εκπλήττουν μετά την εκ νέου εξέτασή τους. Έτσι ανακαλύφθηκε ένα από τα «πρόσωπα» εδώ, επίσης και ένα άλλο από τα προηγούμενα του «Επαναλαμβανόμενα όνειρα».

Όχι τυχαία σε πολλές γλώσσες έχει μια λέξη για τις παραστάσεις και τα συναισθήματα που εμφανίζονται στον νου κατά τη διάρκεια του ύπνου και για μια σημαντική για κάποιον επιδίωξη - όνειρο. Με το νέο του βιβλίο «Ο χρόνος κοιτάζει με δέκα μάτια» ο Νικολάι Νίνοφ στρέφεται προς τους ερευνητές, για τους οποίους η επιδίωξη των ονείρων δίνει νόημα στη ζωή.

Στον μεγάλιθο «Η καρδιά» σίγουρα θα αναγνωρίσουν τον εαυτό τους.

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα