Στη νέα του έκθεση ο ζωγράφος Ατανάς Χράνοφ μισανοίγει το εργαστήρι του – εκείνο το πνευματικό καταφύγιο, το οποίο εκπέμπει ακόμα από το πρωί μυστικιστικό φως.

Η έκθεση «Πρωινό στο ατελιέ» διαλύει τα σύνορα μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας και μερικές φορές αφήνει σκούρα ίχνη, όπως ο καφές, που πιτσιλίζει το πιατάκι. Δεν είναι τυχαίο ότι ο λογοτέχνης Σβετλοζάρ Ζέλεφ εγκαινίασε στην γκαλερί «Ρακούρσι» την τελευταία έκθεση ενός από τους λαμπρότερους σύγχρονους ζωγράφους μας. Επειδή στους πίνακές του ο Ατανάς Χράνοφ όχι μόνο αποτυπώνει στιγμές, αλλά λέει πραγματικές ιστορίες.

Το ατελιέ είναι ο πνευματικός χώρος, που φέρνει ο κάθε καλλιτέχνης στον εαυτό του, λέει ο Ατανάς Χράνοφ. θα το αποκαλούσα έναν πνευματικό λαβύρινθο που χτίζουμε καθημερινώς με όλες τις ανησυχίες, φόβους, όνειρα, αγάπες, χωρισμούς επιθυμίες μας. Οι φόβοι, ωστόσο δεν είναι το κυριότερο που μας διαμορφώνει ως χαρακτήρες. Φυσικά, ο κόσμος που κατοικούμε τώρα, δεν μπορεί να μας αφήσει αδιάφορους και το άγχος αν θα υπάρξει και στο μέλλον διαφαίνεται σε κάθε δράση μας. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε και την ομορφιά γύρω μας - οι άνθρωποι πρέπει να απολαμβάνουν αυτό το φωτεινότερο μέρος για να είναι και η ζωή μας πιο φωτεινή.

Ο Ατανάς Χράνοφ γεννήθηκε το 1961 στο Πλόβντιβ, τελείωσε «Ξυλογλυπτική» στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, αλλά ήδη ως φοιτητής άρχισε να αναμιγνύει τα διάφορα είδη ζωγραφικής και έτσι ανακάλυψε τον χαρακτηριστικό μόνο για τον ίδιο σχηματισμό χρωμάτων. «Άρχισα να ζωγραφίζω πάνω στα ξυλόγλυπτα, πλησιάζοντας όλο και περισσότερο τη ζωγραφική μέχρι να φτάσω στον καμβά», εξηγεί ο ζωγράφος. Ο καλλιτέχνης, ο οποίος έχει μέχρι τώρα 40 εκθέσεις, χαρακτηρίζει το στυλ του ως μαγικό ρεαλισμό και λέει ότι, όταν βρίσκεται πίσω από το καβαλέτο, αφήνει το υποσυνείδητο να τον οδηγεί. Έτσι, στον καμβά εμφανίζονται εμπειρίες που συχνά ακολουθούν δική της λογική και τάξη - όπως στον πίνακα «Πορτραίτο ενός ταξιδιού» στην παρούσα έκθεση.

Ένα βράδυ όταν βρισκόμουν σε σκάφος στον ωκεανό, είδα κάτι, που φωσφόριζε στο σκοτάδι – θυμάται ο καλλιτέχνης. Ξαφνικά αυτό το φωτεινό σημείο στο νερό άρχισε να πλησιάζει και έπειτα έζησα αυτό, που οι άνθρωποι αποκαλούν φρίκη ή φόβο από κάτι άγνωστο, που σε απειλεί. Τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν δύο φάλαινες - ήρθαν πολύ κοντά για να παίξουν, αλλά μέχρι να καταλάβω, ανησύχησα αρκετά. Αργότερα, βρήκα την ιστορία αυτήν σε έναν από τους πίνακές μου και μου άρεσε πάρα πολύ ότι τη διηγήθηκα λεπτομερώς. Στον πίνακα θα δείτε το πρόσωπο ενός φοβισμένου παιδιού που περιβάλλεται από λευκά παράξενα πλάσματα στο νερό, ίσως επειδή εγώ αισθάνθηκα σαν ένα φοβισμένο παιδί.

Τώρα, όταν οι πίνακες είναι ήδη στον εκθεσιακό χώρο - θα παραμείνουν εκεί μέχρι τις 4 Μαΐου, ο ενθουσιώδης ζωγράφος ιστιοπλόος συνεχίζει το όμορφο, ενδιαφέρον και μακρινό ταξίδι του, το οποίο λέγεται ζωή.

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα

Φωτογραφίες: προσωπικό αρχείο