Βουλγαρικές κοινότητες υπάρχουν σχεδόν παντού στον κόσμο. Και αν κάποιοι Βούλγαροι έχουν μεταναστεύσει λόγω έλλειψης προοπτικής μετά το τέλος του κομμουνιστικού καθεστώτος το 1989, άλλοι λαχταρούν τη Βουλγαρία, αν και δεν έχουν αναμνήσεις από την πατρίδα τους, γιατί ποτέ δεν την έχουν επισκεφθεί. Γίνεται λόγος για του Βουλγάρους της Βεσσαραβίας, που αντλούν γνώσεις για τη χώρα μας από τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους και με ζήλο διαφυλάσσουν και μεταδίδουν τις παραδόσεις και τα έθιμα που κληρονομούνται στις επόμενες γενιές. Το κάνουν γιατί αυτό είναι κάτι το φυσικό για αυτούς. Ευκαιρία να μιλήσουμε για αυτή την εθνική κοινότητα που ζει στα εδάφη των σημερινών Μολδαβίας και Ουκρανίας από το 1820, είναι η 29^η Οκτωβρίου - Ημέρα των Βουλγάρων της Βεσσαραβίας. Την ίδια μέρα του 1838, εγκαινιάστηκε ο Ναός–Μνημείο της Θείας Μεταμορφώσεως του Χριστού στην ουκρανική πόλη Μπόλγκραντ, ο οποίος χτίστηκε για πέντε χρόνια με τη βοήθεια 10 000 Βουλγάρων που εργάζονταν σ’ αυτό. Εκατό χρόνια αργότερα, το 1938, με ιδέα του Ντιμίταρ Τόντοροφ, γραμματέα του ντόπιου πατριωτικού κινήματος «Βασίλ Λέβσκι», γίνεται επίσημη γιορτή.

Φέτος δυο είναι οι επέτειοι, που γιορτάζονται την ημέρα αυτή - 180 χρόνια από τα εγκαίνια του Ναού Θείας Μεταμορφώσεως του Χριστού και 160 χρόνια από την ίδρυση του γυμνάσιου στο Μπόλγκραντ «Γκεόργκι Ρακόφσκι».

Με αφορμή την γιορτή των Βουλγάρων της Βεσσαραβίας στη Σόφια εγκαινιάστηκε έκθεση του φωτογράφου Ασέν Βελίκοφ, με τίτλο «Η Βεσσαραβία - πηγή ομορφιάς και πατριωτισμού». Η έκθεση περιλαμβάνει 30 φωτογραφίες, στις οποίες ο φακός έχει συλλάβει τις παραμικρές λεπτομέρειες των προσώπων και των ενδυμάτων των ανθρώπων. Αυτό μετατρέπει κάθε μία φωτογραφία σε ιδιόμορφη προσωπογραφία. Κάθε φωτογραφία συνοδεύεται από ένα ποίημα, έργα βουλγάρων ποιητών της Βεσσαραβίας, γραμμένα στα βουλγαρικά και επιλεγμένα από την ποιήτρια Τάνια Ατανάσοβα, της οποίας οι ρίζες επίσης είναι από την περιοχή αυτή. Η έκθεση παρουσιάζεται στο Εθνογραφικό Μουσείο στη Σόφια μέχρι τις 5 Νοεμβρίου .

Μέσω των συναντήσεων με τους Βουλγάρους της Βεσσαραβίας στα πανηγύρια τους στη Μολδαβία και την Ουκρανία και της έκθεσης, αφιερωμένη στον τρόπο ζωής τους, ο φωτογράφος Ασέν Βελίκοφ πραγματοποιεί ένα όνειρο του, γιατί:

Είδα κάτι που έχουμε ξεχάσει από τότε που ήμασταν ακόμα παιδιά στο χωριό. Χάρηκα πολύ, επειδή μιλούσαν μία ενδιαφέρουσα βουλγαρική γλώσσα, από πριν από 200 χρόνια. Χρησιμοποιούν μερικές ιδιόμορφες λέξεις για μητέρα, πατέρα και άνθρωπο. Το κύριο μέρος του μεταναστευτικού κύματος στη Βεσσαραβία προέρχεται από την περιοχή του Σλίβεν και του Γιάμπολ της Βουλγαρίας. Αργότερα κατάλαβα ότι από την περιοχή της Στράντζα επίσης είχε ένα μεγάλο μεταναστευτικό κύμα, αλλά εγκαταστάθηκε στην Κριμαία. Όλοι νοσταλγούν την πατρίδα, όπου δε γεννήθηκαν, έχουν ωραία ζωή, αλλά το γεγονός ότι αυτοπροσδιορίζονται ως Βούλγαροι, μας αναγκάζει να έχουμε ευθύνη προς αυτούς.

Αναμφίβολα οι βουλγαρικές αρχές θα πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στις κοινότητές μας στο εξωτερικό, λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τους λόγους για τους οποίους οι συμπατριώτες μας ζουν στο εξωτερικό, αλλά και τη δημιουργία προϋποθέσεων για την επαγγελματική τους αποκατάσταση στη χώρα μας. Μια αισθητή αλλαγή της πολιτικής και της στάσης απέναντι στους Βουλγάρους σε χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα ήταν η διευκόλυνση στη διαδικασία απόκτησης βουλγαρικής ιθαγένειας. Αυτό θα επιτρέψει στους Βουλγάρους της Βεσσαραβίας να επισκεφθούν πιο εύκολα και σύντομα την πατρίδα των προγόνων τους και, αν το επιθυμήσουν, να εγκατασταθούν και να εργάζονται στη Βουλγαρία.

Μετάφραση: Πένκα Βέλεβα

Φωτογραφίες: Ασέν Βελίκοφ