Σήμερα η Βουλγάρικη Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Άγιου Σπυρίδωνα που έζησε κατά τα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου στην Κύπρο. Ήταν τόσο ενάρετος που μετά το θάνατο της γυναίκας του τον επέλεξαν για επίσκοπο της Τριμυθούντας και με την κόρη του έκανε πολλές αγαθοεργίες. Ο θάνατός του δεν ήταν μαρτυρικός, αλλά και όσο ζούσε και μετά που πέθανε συνέχισε να κάνει θαύματα ειδικά συνδεδεμένα με την Κέρκυρα, όπου μεταφέρθηκαν, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, τα λείψανά του. Ο Άγιος είναι προστάτης των κεραμοποιών και των χρυσοχόων λόγω σχετικών θαυμάτων που έχει κάνει, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι τεχνίτες τον τιμούν και γιορτάζουν στις 12 Δεκεμβρίου.

Στην Βουλγαρία τον αντιλαμβάνονται σαν προστάτη των ζώων που εκτρέφονται στα αγροκτήματα και την ημέρα της γιορτής του οι μάστορες επιλέγουν κάλφες. Πολλές είναι οι πόλεις, στις οποίες διοργανώνονται εκδηλώσεις αυτή τη μέρα. Εντύπωση κάνει μια πρωτοβουλία του Περιφερειακού Ιστορικού Μουσείου στο Κιουστεντίλ που από το 2015 άρχισε να διοργανώνει κάθε μήνα παιδικά εργαστήρια δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον ημερολόγιο των παραδοσιακών επαγγελμάτων.

Κάθε Νοέμβριο τα παιδιά φτιάχνουν τσερβούλια με σκοπό να μην ξεχνιέται ο άθλος των βούλγαρων στρατιωτών, οι οποίοι το 1885 διέσχισαν όλη τη χώρα με τέτοια παπούτσια για να αντιμετωπίσουν το σέρβικο στρατό που κήρυξε τον πόλεμο στην Βουλγαρία μετά την Ένωση του Πριγκιπάτου με την Ανατολική Ρωμυλία.

Δεν ξέρουμε πότε οι άνθρωποι στα Βαλκάνια ξεκίνησαν να φτιάχνουν αυτά τα παπούτσια από δέρμα αλλά το επάγγελμα άρχισε να διαμορφώνεται τον 19^ο αιώνα, λέει η Μιροσλάβα Τάσκοβα, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του Μουσείου. Τα τσερβούλια σταμάτησαν να φτιάχνονται όταν άρχισαν να λειτουργούν εργοστάσια υποδηματοποιίας και πλέον υπάρχουν μόνο μερικές βιοτεχνίες που τα φτιάχνουν για λαογραφικά χορευτικά συγκροτήματα. Μας έκανε εντύπωση πως τα παιδιά κινητοποιούνται όταν οι παραδοσιακές πρακτικές συνδυαστούν με ιστορικά γεγονότα.

Συνήθως οι ηλικίες είναι από 5-18 χρονών. Το Δεκέμβριο τα εργαστήρια αφορούν την ύφανση σε αργαλειό, ενώ τον Ιανουάριο ράβουμε στολές - αντίγραφα αυτών που φορούσαν οι Βούλγαροι στρατιώτες στον Απελευθερωτικό Πόλεμο. Τον Ιούνιο πλέκουμε καλάθια, τους άλλους μήνες φτιάχνουμε αντίγραφα παλιών όπλων, μωσαϊκών σαν αυτά που έχουν βρεθεί στην Αρχαία Παουτάλια (έτσι λεγόταν το Κιουστεντίλ στην Ρωμαϊκή Εποχή) και τυπογραφικών γραμμάτων, με τα οποία φτιάχνουμε βιβλία όπως το έκαναν παλιά. Στα εργαστήρια έχουμε την ευκαιρία να δείξουμε στα παιδιά και τις συλλογές μας, καθώς υπάρχουν εκθέματα που συνδέονται με τα θέματα των εργαστηρίων. 

Επιμέλεια και Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα

Φωτογραφίες: προσωπικό αρχείο