Το Πλόβντιβ σαν Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2019 φιλοξενεί μια σειρά από ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις. Τον Ιανουάριο οι διοργανωτές έχουν επιλέξει να τον αφιερώσουν στον συγγραφέα Γιορντάν Ραντίτσκοφ (1929-2004) που γεννήθηκε στην Μοντάνα, στη Βορειοδυτική Βουλγαρία. Άρχισε να δημοσιεύει έργα του από το 1949 και το πρώτο του βιβλίο λεγόταν «Η καρδιά χτυπάει για τους ανθρώπους».

Θεωρείται εναλλακτικός δημιουργός από το κίνημα «Μαγικός ρεαλισμός», βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 37 γλώσσες και εκδίδονται σε 50 χώρες. Σε πολλά μέρη του κόσμου παίζονται οι θεατρικές του παραστάσεις, μιας και είναι και σεναριογράφος. Φέρει τα επικυρωμένα βουλγάρικα βραβεία «Ντόμπρι Τσίντουλοφ», «Πέτκο Σλαβέικοφ», «Ασκέερ» για τη συνολική του προσφορά, παράσημα «Στάρα Πλανινά» και «Άγιος Παΐσιος Χιλανδαρινός». Έχει κερδίσει επίσης το διεθνές βραβείο «Γκριντσάνε Καβούρ» στην Ιταλία και έχει λάβει μετάλλιο «Πολικός αστέρας» από το Βασίλειο της Σουηδίας. 2 φορές ήταν υποψήφιος για Νόμπελ.

Ως το τέλος του Ιανουαρίου, που είναι «Μήνας Ραντίτσκοφ», στην Αστική Πινακοθήκη του Πλόβντιβ το κοινό μπορεί να απολαύσει την έκθεση «Οι μη αγιασμένες αυλές» με αρχειακές φωτογραφίες από ταξίδια του Ραντίτσκοφ στην Σιβηρία το 1963. Αυτός είναι ο τίτλος του βιβλίου που εξέδωσε ο ίδιος ο συγγραφές, το 1966, βάσει των σημειώσεών του στα επονομαζόμενα «Σιβηρικά τετράδια» τα οποία επίσης μπορούν να δουν οι ενδιαφερόμενοι στην έκθεση.

Το ταξίδι του ήταν μακρύ και τον σημάδεψε, λέει ο εγγονός του συγγραφέα που φέρει το όνομα και το επώνυμό του, Γιορντάν Ραντίτσκοφ. Στα σχετικά κείμενά του υπάρχει πολλή ανθρωπιά και βαθιά αισθήματα. Αποφασίσαμε να δώσουμε εικόνα στα πρόσωπα και στα μέρη που περιγράφει με λόγια. Ο φωτογράφος είναι άγνωστος, αλλά οι φωτογραφίες είναι πολύ καλές. Μερικές από αυτές τις παρουσιάσαμε πρόσφατα στη Σόφια, θα συνεχίσουμε να τις δείχνουμε και σε άλλες πόλεις.

Στα εγκαίνια της έκθεσης προβλήθηκε και το ντοκιμαντέρ για τον Γιορντάν Ραντίτσκοφ, «Τσερκέζικα χρονικά» (γυρισμένο το 1999). Πρόκειται για μια συζήτηση με τον συγγραφέα για τη ζωή και τις παραδόσεις στη Βουλγαρία, για τη λογοτεχνία, το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Στην έκθεση εντύπωση κάνει μια φωτογραφία του παππού μου με ένα κοριτσάκι για το οποίο γίνεται λόγος στο βιβλίο «Μη αγιασμένες αυλές», λέει ο Γιορντάν Ραντίτσκοφ-εγγονός. Πρόκειται για ένα ορφανό, το οποίο το υιοθέτησαν μια ομάδα εκτροφέων ελαφιώνκαι το έμαθαν να φροντίζει αυτά τα όμορφα ζώα. Η πρόταση για την Σιβηρία απευθύνθηκε στην Ένωση Συγγραφέων της Βουλγαρίας, αλλά κανένας δεν ήθελε να πάει σε ένα τόσο απομακρυσμένο και κρύο μέρος, ανεξάρτητα από την πληρωμή. Ο παππούς μου όμως ενθουσιάστηκε. Το ταξίδι του κράτησε 3 μήνες και εκτός από τις επίσημες επισκέψεις ο συγγραφέας επέτρεψε στον εαυτό του να χαθεί και να γνωριστεί με τους απλούς ανθρώπους της περιοχής, περιγράφοντας στο οδοιπορικό του το πνεύμα και τον χαρακτήρα τους.

Επιμέλεια και μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα