Πριν 90 χρόνια, στις 24 Νοεμβρίου, ομάδα μηχανικών που ήταν ραδιοερασιτέχνες πέτυχαν την πρώτη ραδιοφωνική μετάδοση στην Βουλγαρία. Μια μέρα αργότερα ακολούθησε το πρώτο ραδιοφωνικό πρόγραμμα. Σήμερα στην χώρα μας, βάση στοιχείων της Ρυθμιστικής Επιτροπής Επικοινωνιών, υπάρχουν 6 000 ατομικοί ερασιτεχνικοί ραδιοσταθμοί αλλά και αρκετοί ομαδικοί. Για τι μιλάνε μεταξύ τους στον αέρα; Φυσικά για το πιο ενδιαφέρον γι’ αυτούς θέμα – το ραδιόφωνο.

«Θέλουμε να έχουμε καλές σχέσεις μεταξύ μας, λέει ο Βίκτωρ Μαρίνοβ που είναι ραδιοερασιτέχνης από το 1977. Γι’ αυτό αποφεύγουμε τα πολιτικά, θρησκευτικά, εθνικά και ρατσιστικά σχόλια και αυτό ισχύει για τους ραδιοερασιτέχνες όλου του κόσμου. Επίσης προσέχουμε να μιλάμε ευγενικά, δεν βρίζουμε, δεν θίγουμε τον άλλον, έχουμε Κώδικα Καλής Συμπεριφοράς τον οποίο τηρούμε και παραδίδουμε στις επόμενες γενιές γιατί είναι ένας καλός τρόπος να επικοινωνούμε. Φροντίζουμε να είμαστε ανεκτικοί, να σεβόμαστε και να βοηθάμε ο ένας τον άλλον».

Οι ραδιοερασιτέχνες έχουν δικούς τους σταθμούς και έχουν μοναδικά σήματα για την αναγνώρισή τους, χωρισμένα βάση της διοίκησης της επικράτειας της χώρας στην οποία εδρεύουν. Τα σήματα αποτελούνται από δυο μέρη – πρέφιξ και σούφιξ και μεταδίδονται με αναμεταδότες.

«Ειδικά για την Βουλγαρία το πρέφιξ είναι κοινό και αποτελείται από τα λατινικά γράμματα LZ, επεξηγεί ο Βίκτωρ. Έπειτα ακολουθούν αναγνωριστικοί αριθμοί που αρχίζουν από το μηδέν και αν είναι μονοί ο σταθμός βρίσκεται στην Νότια Βουλγαρία ενώ αν είναι ζυγοί στην Βόρεια. Το σούφιξ αποτελείται από 2 ή 3 γράμματα και είναι το όνομα του κάθε σταθμού με το οποίο είναι γνωστό στους υπόλοιπους ραδιοερασιτέχνες. Το δικό μου σήμα είναι το LZ1NYκαι κανένας άλλος στον κόσμο δεν έχει τέτοια αρχικά». 

Στοιχείο της ραδιοερασιτεχνικής δραστηριότητας είναι ο κάρτες QSL που αποτελούν ένα είδος έγγραφο που επιβεβαιώνει την ραδιοφωνική σύνδεση.

«Πάνω τους είναι γραμμένα η ημερομηνία και η ώρα της μετάδοσης, η συχνότητα, η εμβέλεια κ.ά. λεπτομέρειες, λέει ο ραδιοερασιτέχνης. Ο καθένας από μας ορίζει μόνος του το σχέδιο της κάρτας του και το τι θα συμπεριλαμβάνει. Το σημαντικό είναι πως πέρα από αποδεικτικό στοιχείο είναι και ένα αναμνηστικό για την εμπειρία».

Ο Βίκτωρ διηγήθηκε πως έχει λάβει σήμα από την άλλη άκρη της υδρογείου όπως είναι η Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία αλλά του ήταν πολύ ενδιαφέρον να επικοινωνήσει και με την βουλγάρικη βάση στον Ειρηνικό Ωκεανό που εδρεύει στα νησιά Κιριμπάτι.

«Κάποιες φορές περνάω όλη νύχτα μπροστά στο μικρόφωνο χωρίς να πιάσω κάτι ενδιαφέρον, παραπονιέται ο Βίκτωρ. Αλλά αν έχεις την τύχη να συνδεθείς με κάποια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα αυτό δίνει νόημα στην αναμονή. Μεταξύ των ραδιοερασιτεχνών υπάρχουν άνθρωποι με διάφορα επαγγέλματα και χόμπι – ηθοποιοί, πολιτικοί, επιστήμονες, άγνωστοι και διάσημοι άνθρωποι που ο καθένας μπορεί να έχει κάτι ενδιαφέρον να μοιραστεί. Μεταξύ μας συζητάμε στον ενικό γιατί αυτό που κάνουμε μας φέρνει κοντά και είναι σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Δεν έχει σημασία αν στην καθημερινή ζωή μας είμαστε γιατροί, εργάτες, μηχανικοί ή βασιλιάδες μπροστά στον αναμεταδότη όλοι είμαστε ίσοι».

Τι γίνεται με τον ραδιοερασιτεχνισμό με την είσοδο των νέων τεχνολογιών;

«Ο ραδιοερασιτεχνισμός βασίζεται σε τεχνολογίες επικοινωνίας και πληροφορικής και μπορεί να είναι ψηφιακός, λέει ο Βίκτωρ. Η τεχνολογική ανάπτυξη επηρεάζει θετικά τον κλάδο. Οι ραδιοερασιτέχνες πειραματίζονται, το χόμπι τους μπορεί να είναι επάγγελμα και τρόπος ζωής. Για μένα είναι τρόπος εξέλιξης».

Μια από τις πιο ωραίες πλευρές του ραδιοερασιτεχνισμού είναι τα κωδικοποιημένα μηνύματα. Οι ραδιοερασιτέχνες όλου του κόσμου εύχονται ο ένας στον άλλο πάντα «καθαρό αιθέρα» εννοώντας να μην έχει παράσιτα και ο αριθμός 73 είναι γι’ αυτούς μια καλοπροαίρετη ευχή.

«Πρόκειται για έναν ραδιοερασιτεχνικό κωδικό που σημαίνει «Εύχομαι ότι καλύτερο», λέει ο Βίκτωρ. Εμφανίστηκε όταν οι ραδιοερασιτέχνες χρησιμοποιούσαν σήματα Μόρς και ολόκληρες προτάσεις έπαιρναν πάρα πολύ χρόνο. Γι’ αυτό μετέδιδαν συντομεύσεις και το 73 είναι η συντόμευση με την οποία οι ραδιοερασιτέχνες σε όλον τον κόσμο ολοκληρώνουν την μετάδοσή τους».

Φωτογραφίες: Ντ. Σέμκοφσκα, πρ. αρχείο

Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα