Η Ημέρα του ‘Ενιο είναι μια από τις πιο αγαπημένες Γιορτές στο λαϊκό μας ημερολόγιο, το οποίο έχει βαθιές ρίζες στις παραδόσεις και την σκέψη τις πεποιθήσεις μας. Έχει καθορισμένη ημερομηνία - πάντα στις 24 Ιουνίου. Ονομάζεται επίσης Αγ. Ιωάννης καλοκαιρινός, διότι την ίδια ημερομηνία η Ορθοδοξία τιμά τη γέννηση του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.

Σύμφωνα με τη λαϊκή πεποίθηση, την ημέρα του Ένιο ολοκληρώνεται το μονοπάτι του ήλιου από το χειμώνα προς το καλοκαίρι και παίρνει την αντίθετη πορεία. Το βράδυ πριν από τη γιορτή, ανοίγει ο ουρανός, τα αστέρια κατεβαίνουν στη γη και μαγεύουν τα χόρτα και λουλούδια, δίνοντάς τους θεραπευτική δύναμη. Τα νερά θεραπευτικό γίνεται και το νερό, γιατί ο ήλιος λούζεται για τελευταία φορά πριν φύγει. Κάνει μπάνιο και κάθεται για να ξεκουραστεί πριν ξεκινήσει για το χειμώνα. Αυτός είναι ο λόγος που ακόμη και σήμερα, νωρίς το πρωί της Ημέρας του Ένιο, οι άνθρωποι κολυμπούν τελετουργικά σε ποτάμια και λίμνες.

Η μαγεία της γιορτής βρίσκεται, επίσης, στις προ-γαμιαίες μαντείες με μπουκέτα. Σε ορισμένα μέρη, αντί για μπουκέτα, μάντισσες με παλαμάρκι (ένα ξύλινο "γάντι" με αιχμηρό καμπύλο κέρατο, που χρησιμοποιείται στη συγκομιδή) - ένα ενδιαφέρον και ασυνήθιστο χρώμα για τις γενικά αποδεκτές τελετές και τελετές.

Οι γιορτές συνοδεύονταν κάποτε από τραγούδια, που ταίριαζαν σε κάθε ξεχωριστή στιγμή - από τη συλλογή βοτάνων νωρίς το πρωί, μέχρι το τραγούδισμα των μπουκέτων και χαρούμενα νεανικά αστεία στο τέλος της ημέρας. Για όλα αυτά μιλά το άρθρο που διαλέξαμε από την συλλογή των αρχείων του Ράδιο Βουλγαρία «Ξεκίνησε ο Ένιο για Βότανα»