Η Βουλγαρία δεν μπορεί να καλύψει την εγχώρια ζήτηση για φρούτα και λαχανικά. Αυτό σημαίνει ότι η παραγωγή δεν αυξάνεται με το ρυθμό της εσωτερικής αγοράς. Οι κύριοι λόγοι είναι η χαμηλή παραγωγικότητα των αγροκτημάτων και η εισαγωγή σε ύποπτα χαμηλές τιμές, δείχνει μια ανάλυση συμβουλευτικής εταιρείας, με βάση επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Γεωργίας, του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής, της Eurostat, του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών κ.λπ.

Η μελέτη δείχνει επίσης ότι τα μόνα φρούτα των οποίων η απόδοση είναι αρκετή για να ικανοποιήσει την εγχώρια αγορά είναι τα κεράσια, τα δαμάσκηνα και τα σμέουρα.

«Στον τομέα μας, η ξηρασία προκάλεσε πολλές ζημιές, μεταξύ 30% και 50% σε διάφορες περιοχές» δήλωσε ο πρόεδρος της Βουλγαρικής Ένωσης Καλλιεργητών Σμέουρων, Μποζιντάρ Πετκόφ, για τη ΒΕΡ. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτά τα ανησυχητικά δεδομένα είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων:

«Ο πρώτος σχετίζεται με τις λίγες βροχοπτώσεις την άνοιξη του 2020. Ο δεύτερος είναι ότι με πολλές από τις τεχνητές λίμνες που προορίζονται για άρδευση συνδέονται και οι εταιρείες παροχής νερού. Σύμφωνα με το νόμο, το νερό που χρησιμοποιείται για πόσιμο και τις ανάγκες των νοικοκυριών έχει προτεραιότητα. Είναι αυτή η διάταξη που οι εταιρείες νερού εκμεταλλεύονται και προκαλούν πανικό ότι μπορεί να υπάρξει έλλειψη νερού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Υδάτων περιόρισε δραστικά την παροχή νερού μέσω των αρδευτικών συστημάτων στους χώρους άρδευσης.»

Λόγω των περιορισμών στο νερό άρδευσης, οι αγρότες κατανάλωναν μόνο 7 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού το 2020. Για σύγκριση, το 2019, το ποσό έφτασε τα 17 εκατομμύρια. Η σύνδεση των εταιρειών ύδρευσης με την υποδομή των αρδευτικών συστημάτων προκαλεί αποκλεισμό τεράστιων όγκων νερού που προορίζονται για άρδευση, λένε οι αγρότες. Και προσφέρουν στα αρμόδια υπουργεία κατά τη διάρκεια του χειμώνα και στην αρχή της νέας σεζόν, όλες οι εταιρείες ύδρευσης να συνεχίσουν να παίρνουν νερό από τις λίμνες άρδευσης, αλλά το συντομότερο δυνατό να διαχωρίσουν την άντληση νερού τους από εκείνη των συστημάτων άρδευσης.

Ένα πρόβλημα που σχετίζεται με την άρδευση στη χώρα μας εδώ και δεκαετίες είναι οι τεράστιες απώλειες πόρων λόγω του ξεπερασμένου και υποτιμημένου δικτύου της εξειδικευμένης εταιρείας «Συστήματα Άρδευσης». Τα δεδομένα για το τρέχον έτος δεν είναι ακόμη γνωστά, αλλά τα στοιχεία από το προηγούμενο έτος μιλάνε ξεκάθαρα:

«Από τα 17 εκατομμύρια κυβικά μέτρα που διατέθηκαν από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Υδάτων για άρδευση από την τεχνητή λίμνη Τίτσα, λιγότερα από 2 εκατομμύρια κυβικά μέτρα έχουν φτάσει σε παραγωγούς γεωργικών προϊόντων» εξήγησε ο Μποζιντάρ Πετκόφ. «Δεν είναι φυσιολογικό, αλλά είναι γεγονός ότι οι απώλειες υπερβαίνουν το 90%. Αν σπαταλάμε με τον ίδιο ρυθμό, η αρδευόμενη γεωργία είναι καταδικασμένη.»

Η έλλειψη επαρκών υδάτινων πόρων επηρέασε επίσης τους παραγωγούς σιτηρών, οι οποίοι ανέφεραν εξαιρετικά χαμηλές αποδόσεις, ακόμη και από εύφορες περιοχές, όπου οι αποδόσεις του περασμένου έτους ήταν μεταξύ 600 και 800 κιλών, και φέτος είναι λιγότερο από 200 κιλά ανά εκτάριο.

«Χωρίς αρδευόμενη γεωργία, στην πράξη ο τομέας καταρρέει και δεν μπορεί να παράγει τίποτα» κατέληξε ο Πετκόφ.

Επιμέλεια: Ιωάν Κόλεφ