Να είσαι σύζυγος διπλωμάτη δεν είναι εύκολο. Ως έναν βαθμό είναι και αποστολή στην πραγματοποίηση της επαφής μεταξύ των διαφορετικών πολιτισμών. Έτσι βλέπει τον ρόλο της η Νόρα Μιχάηλοβα, η οποία όχι μόνο παρουσιάζει τη χώρα μας στους διπλωματικούς κύκλους, αλλά και διατηρεί στενές επαφές με τις βουλγαρικές κοινότητες σε διάφορες χώρες. Δουλεύει και ως καθηγήτρια – εθελόντρια στα κυριακάτικα βουλγαρικά σχολεία. Το ταξίδι της στον κόσμο περνά από τη Λιβύη, το Κουβέιτ, την Ουάσινγκτον, τη Συρία και το Ισραήλ. Τώρα τη βρίσκουμε στην Ιορδανία, όπου την οδηγεί η υπηρεσία του συζύγου της, ο ειδικός αραβικών σπουδών Ντιμίταρ Μιχάηλοφ. Εκείνος ο ίδιος έχει αρχίσει τη σταδιοδρομία του στο Ράδιο Βουλγαρία και από τον Ιούνιο του 2019 είναι πρέσβης της χώρας μας στο Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας.

«Τώρα είμαι εθελόντρια στο κυριακάτικο σχολείο στο Αμάν» - λέει η Νόρα Μιχάηλοβα. – «Όταν έχει κανείς θετική στάση απέναντι στη ζωή, πάντα θα βρει τι να κάνει. Οργανώσαμε τη σχολική διαδικασία με παιδιά από μικτούς γάμους. Τώρα έχουμε δύο τάξεις, εγώ οδηγώ τη δεύτερη τάξη. Ελπίζω ότι μ’ αυτόν τον τρόπο θα δώσω δυνατότητα στα παιδιά αυτά να γίνουν υποψήφιοι φοιτητές σε βουλγαρικά πανεπιστήμια.»

Οι εντυπώσεις της Νόρα από τους Βουλγάρους ανά τον κόσμο είναι διαφορετικές, και οι πιο πρόσφατες και θερμές συναντήσεις είναι με τους συμπατριώτες μας από τη Μλαντόνα του Ισραήλ. Εκεί την υποδέχθηκαν με το εμβατήριο «Ραντέτσκι» και με ψωμί και αλάτι με παλιό βουλγαρικό έθιμο. Η συνάντησή τους ήταν πολύ συγκινητική.

«Μέχρι και σήμερα θυμάμαι την Μπέλα και τον Χαΐμ Εσκενάζυ, την Μπέτι Λεόν, τη Ρόζα. Μιλούσαν με τέτοια κατάνυξη για τη Βουλγαρία. Είχαν διατηρήσει τη μητρική τους γλώσσα καθαρή. Πάντα θα μείνουν στην καρδιά μου αυτοί οι Βούλγαροι που νοσταλγούσαν τη Βουλγαρία. Στις οικογένειές τους μιλάνε θαυμάσια βουλγαρική γλώσσα, ήδη από τη δεκαετία του ’40 του 20^ου αιώνα, όταν μετανάστευσαν στο Ισραήλ.»

Σε προσωπικό πλάνο η Νόρα Μιχάηλοβα είναι εκείνος ο πυλώνας στην οικογένεια, που διατηρεί την επαφή με την πατρίδα. Εμπλουτίζει με βουλγαρική γλώσσα και ιστορία τις γνώσεις των δύο κορών της, που μεγαλώνουν σε διαφορετικά κράτη και εκπαιδεύονται σε ξένα εκπαιδευτικά συστήματα. Από τη μία, η επαφή με διαφορετικούς πολιτισμούς τις εμπλουτίζει, συναντούν διαφορετικούς ανθρώπους. Από την άλλη, η συνεχής αλλαγή του σπιτιού τους στερεί μακροχρόνων φιλιών.

Αυτό που η Νόρα έχει μαζί της παντού, για να της θυμίζει τη Βουλγαρία, είναι τα βουλγαρικά μπαχαρικά, που η μητέρα της πάντα της αγοράζει, πριν φύγει:

«Όταν δω τα μπαχαρικά, ξέρω ότι έχει έρθει ο χρόνος να αποχαιρετιστούμε και πάλι» - λέει η Νόρα. – «Αυτή είναι η πιο θλιβερή στιγμή. Παίρνω και πακέτο με μαρτενίτσες και μπογιά για αυγά, φυσικά, για να τιμήσουμε τις παραδόσεις. Μαζί μου πάντα είναι το βουλγαρικό πνεύμα, όπου και να πάω, φέρω ένα κομμάτι μέσα μου.»

Φωτογραφίες: Facebook /Нора Михайлова, Πρεσβεία της Βουλγαρίας  στην Ιορδανία

Μετάφραση: Ντενίτσα Σοκόλοβα