Εδώ και 40 χρόνια η Ρουμιάνα Πέντσεβα συλλέγει αυθεντικά χρηστικά αντικείμενα βούλγαρων δημιουργών. Πρόκειται για την μεγαλύτερη τέτοια ιδιωτική συλλογή στην Βουλγαρία. Κίνητρό της η αγάπη για την ομορφιά. 

«Δεν θυμάμαι πότε και πως ξεκίνησα, λέει η Ρουμιάνα. Ήμουν μαθήτρια 16-17 χρονών. Ένα από τα πρώτα αντικείμενα της συλλογής μου ήταν ένα παγούρι, με την μορφή του Χρίστο Μπότεβ, που πήρα από τον παππού και την γιαγιά μου. Έπειτα μάζεψα πολύ πιο μεγάλα και ωραία αλλά αυτό είναι το αγαπημένο μου γιατί μου θυμίζει την παιδική μου ηλικία».

Τα πρώτα αντικείμενα ήταν από συγγενείς αλλά μετά η Ρουμιάνα άρχισε να αγοράζει ότι της άρεσε. Τότε παλιά πράγματα πουλούσαν σε πάγκους στον δρόμο και στα παζάρια. Αργότερα έμαθε τους αντικέρ και άρχισε να ταξιδεύει σε όλη την χώρα, να γνωρίζεται με ανθρώπους από την επαρχία και να παίρνει αντικείμενα με προσωπική ιστορία.

«Τα αγαπημένα μου αντικείμενα είναι αυτά που έχω λάβει από ιδιοκτήτες ή κληρονόμους γιατί μου διηγούνται τις ιστορίες τους, λέει εκείνη. Έχω πολλές εθνικές φορεσιές η παλιότερη από τις οποίες είναι από το 1864. Έπειτα άρχισα να ενημερώνομαι περισσότερο και να αγοράζω φορεσιές από το ίντερνετ. Με ενδιαφέρει η γυναικεία ενδυμασία της Βουλγάρας και είμαι υπερήφανη που είμαι από εδώ. Με τα χρόνια συγκέντρωσα και αρκετά κεραμικά, ξύλινα και μεταλλικά αντικείμενα. Σκεύη για ξύδι και ρακή, έχω ένα από το 1884, στάμνες, πιθάρια, τσουκάλια, πιάτα, ταψιά, μπαούλα, ρόκες και αδράχτια. Έχω μοναδικές πετσέτες, ποδιές, κουρελούδες και μαξιλάρια. Τα περισσότερα αντικείμενα είναι από τις δεκαετίες ’40 και ’50».

Για την συλλογή της η Ρουμιάνα λαμβάνει την υποστήριξη του συζύγου της. Τώρα έχει σχέδια για να την κάνει προσιτή για το κοινό. 

«Το πρώτο πράγμα που θέλω να κάνω είναι να καταχωρήσω τα αντικείμενα σε έναν κατάλογο με φωτογραφίες. Αποφάσισα να δείξω την συλλογή μου πρώτα στους φίλους μου γιατί δεν έχει νόημα να χαίρομαι μόνο εγώ αυτά τα αριστουργήματα. Έπειτα θέλω να κάνω έκθεση για να δείξω την πολιτιστική μας κληρονομιά. Θέλω οι Βούλγαροι να γνωρίζουν καλύτερα το παρελθόν τους, να το εκτιμούν και να το δημοσιοποιούν».

Φωτογραφίες: πρ. αρχείο

Επιμέλεια και Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα