Η βουλγαρική σύνταξη του Ράδιο Βουλγαρία είναι αυτή που, μαζί με τους δημοσιογράφους της πρώην Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφόρησης, είχε την ευθύνη, για πολλά χρόνια, της δημιουργίας ενός σημαντικού μέρους των υλικών που χρησίμευαν σαν επαγγελματική κάρτα για την Βουλγαρία στην Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο.

Η Σύλβια Νικόλοβα βρίσκεται στην καρδιά της σύνταξης αυτής για δεκαετίες. Ορίζει την εργασία της στο Ράδιο Βουλγαρία σαν αποστολή, σαν μια περίοδο της ζωής της για την οποία διατηρεί πολλές αναμνήσεις. Ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα στο Εθνικό Ραδιόφωνο της Βουλγαρίας - ΒΕΡ, το 1980 ως μεταφράστρια-εκφωνήτρια, συντάκτρια και υπεύθυνη της αραβικής σύνταξης. Συνέχισε να αργάζεται στο Ράδιο Βουλγαρία και μετά το πρώτο κλείσιμο της αραβικής σύνταξης το 1989, όταν η τότε διοίκηση της έδωσε μια νέα ευκαιρία.

«Αποφασίστηκε η δημιουργία μιας μεγάλης σύνταξης για τους Βούλγαρους του εξωτερικού. Τα προγράμματα μαγνητοφωνούνταν και εκπέμπονταν 3 έως 4 ώρες την ημέρα. Ο καθένας από εμάς ειδικευόταν σε ένα συγκεκριμένο πεδίο. Το δικό μου ήταν ο τουρισμός. Λίγο αργότερα αρχίζαμε να μεταδίδουμε ζωντανές εκπομπές. Τα προγράμματά μας είχαν επίκαιρο και θεματικό μέρος - για τη ζωή των Βουλγάρων σε όλο τον κόσμο και για τα επίκαιρα θέματα στη Βουλγαρία».

Το ενδιαφέρον για το πρόγραμμα ήταν εξαιρετικά μεγάλο και συχνά, λόγω των ιδιαιτεροτήτων της βουλγαρικής διασποράς, δημιουργήθηκαν ειδικά προγράμματα και σε άλλες γλώσσες εκτός από τη βουλγαρική.

«Οι Βούλγαροι σε όλο τον κόσμο - τόσο οι παλιές κοινότητες όσο και η νέα μετανάστευση, μας άκουγαν - εξηγεί η Σύλβια Νικόλοβα. - Για παράδειγμα, στη Θεσσαλονίκη, όπου το πρόγραμμά μας ακούγονταν πολύ καθαρά στα μεσαία κύματα, οι Βούλγαροι κατάφερναν να ακούσουν την εκπομπή "Ημέρα" και να ενημερώνονται. Το συνέβαινε και στην Ισπανία, όπου οι εκεί διαμένοντες Βούλγαροι ζητούσαν να κάνουμε ειδική εκπομπή γι’ αυτούς. Τροφοδοτούσαμε, με προγράμματα τους συναδέλφους μας στην Αργεντινή. Στείλαμε τα προγράμματά μας στα Ισπανικά και τα Βουλγαρικά, καθώς πολλοί συμπατριώτες μας που γεννήθηκαν στην Αργεντινή δεν γνώριζαν καλά τη γλώσσα μας. Οι συναντήσεις με συναδέλφους, από τα βουλγαρικά ΜΜΕ σε ολόκληρο τον κόσμο, ήταν επίσης πολύ ενδιαφέρουσες, γιατί μας επέτρεψαν να εμβαθύνουμε στα προβλήματα της διασποράς. Έτσι μάθαμε πώς να κάνουμε τις εκπομπές μας για άτομα εκτός της Βουλγαρίας, ώστε να τους είναι χρήσιμες στον μέγιστο δυνατό βαθμό».

Σημαντικός δείκτης του ενδιαφέροντος για τα προγράμματα του Ράδιο Βουλγαρία, κατά τη διάρκεια όλων αυτών των ετών, είναι η ανταπόκριση που λαμβάνει κάθε ξενόγλωσση σύνταξη. Έτσι, χάρη στα γράμματα των ακροατών, οι συνάδελφοι έμαθαν ότι δημιουργήθηκαν ειδικές λέσχες φίλων του Ράδιο Βουλγαρία σε πολλά μέρη στις αραβικές χώρες. Από αυτές παίρναμε το0υλάχιστον 100 επιστολές καθημερινά, στις οποίες απαντούσαμε προσωπικά, ως ένδειξη σεβασμού.

Ακόμα και σήμερα, χρόνια αργότερα, η Σύλβια Νικόλοβα δεν σταματά να πιστεύει ότι το Ράδιο Βουλγαρία εξακολουθεί να είναι ένας πραγματικός θησαυρός για την Βουλγαρική Εθνική Ραδιοφωνία, λόγω της αποστολής του να παρουσιάζει την Βουλγαρία σε τόσες πολλές γλώσσες.

Φωτογραφίες: αρχείο

Μετάφραση και επιμέλεια: Σταύρος Βανιώτης