Συνέντευξη με τον Ιστορικό, καθηγητή Αντρέι Πάντεβ

Ο πληθυσμός κοινωνικοποιείται βάση της κρατικής υπόστασης της χώρας στην οποία ζει. Το να πάψει να υπάρχει ένα κράτος θεσμικά δεν σημαίνει αναπόφευκτα την καταστροφή της κρατικής του υπόστασης. Η Βουλγαρία τον Μεσαίωνα 2 φορές έχασε την αυτοκυριαρχία της αλλά την ανέκτησε βάση της κρατικής της υπόστασης διαφυλαγμένης από λόγιους, διαφωτιστές και επαναστάτες.

Το τρίτο βουλγάρικο κράτος στα Βαλκάνια αναγεννήθηκε σαν αποτέλεσμα του Ρωσο-Τουρκικού Απελευθερωτικού για την Βουλγαρία πολέμου 1877-78. Η Απελευθέρωση γιορτάστηκε για πρώτη φορά στο Βελίκο Τάρνοβο στις 19 Φεβρουαρίου 1879 μόλις όμως το 1991 το βουλγάρικο Κοινοβούλιο ανακήρυξε την 3^η Μαρτίου Εθνική Εορτή της χώρας μας.

Η Βουλγαρία έπεσε υπό Οθωμανική κυριαρχία το 1396. Ακολούθησαν 5 αιώνες κατά τους οποίους ο βουλγάρικος λαός ήταν μέρος μιας απρόσωπης μάζας που υπόμενε πολλές δυσχέρειες. Καθ’ όλο αυτό το διάστημα οι Βούλγαροι δεν σταμάτησαν να ξεσηκώνονται. Η αποκορύφωση του εθνικού απελευθερωτικού μας αγώνα ήταν η Επανάσταση του Απρίλη 1876 της οποίας η καταστολή ξεσήκωσε την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.

Οι Ρωσο-Τουρκικοί πόλεμοι ξεκίνησαν τον 16^ο αιώνα και τελευταίος θεωρείται ο Πρώτος Παγκόσμιος. Ο Απελευθερωτικός για την Βουλγαρία πόλεμος αυτής της σειράς είναι ο 11^ος στην λίστα. Το 1877 τα ρωσικά στρατεύματα πέρασαν τον Δούναβη και απελευθέρωσαν την πόλη Σβιστόβ. Η μάχη για το πέρασμα του Αίμου στην Σίπκα συνέχισε μισό χρόνο. Αιματηρές ήταν οι συγκρούσεις για το Πλέβεν. Η Σόφια – 5^η πρωτεύουσα του βουλγάρικου κράτους – απελευθερώθηκε στις αρχές του 1878 ενώ στις 3 Μαρτίου στο Σάν Στεφάνο (δυτική συνοικία της Κωνσταντινούπολης) υπογράφηκε συνθήκη χάρη στην οποία η Βουλγαρία έλαβε ξανά θέση στον παγκόσμιο χάρτη. 

«Στις 3 Μαρτίου υποκλινόμαστε στους γνωστούς και άγνωστους στρατιώτες που έδωσαν την ζωή τους για να είμαστε ελεύθεροι σήμερα, λέει ο ιστορικός, καθηγητής Αντρέι Πάντεβ. Αυτοί οι άνθρωποι δεν χάθηκαν άδικα. Χάρη στην αυτοθυσία τους σήμερα μπορεί να κυματίζει ξανά η βουλγάρικη σημαία, μπορούμε να τραγουδάμε τον εθνικό μας ύμνο, οι πολιτικοί μας μπορούν να παίρνουν αποφάσεις σημαντικές σε διεθνές επίπεδο. Ο κόσμος εντυπωσιάστηκε από την ετοιμότητα των Βουλγάρων να αγωνιστούν για την ελευθερία τους, αποδείξαμε πως είμαστε έτοιμοι να διοικήσουμε την επικράτειά μας και να συνεχίσουμε την ιστορική μας εξέλιξη σαν λαός». 

Μετά την Απελευθέρωση ακολούθησαν κι άλλα σημαντικά ιστορικά γεγονότα όπως η Ένωση του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας με την Ανατολική Ρωμυλία το 1885 και η ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Τρίτου Βουλγάρικου Βασιλείου το 1908. Σήμερα 143 χρόνια μετά την Συνθήκη του Σαν Στεφάνο η Βουλγαρία συνεχίζει να παίζει ρόλο στην παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή.

Φωτογραφίες: αρχείο, vasilgoranov.com, bgnes

Επιμέλεια και Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα