Με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία, αυξήθηκαν οι εκκλήσεις για μποϊκοτάζ της Εθνικής μας εορτής, της 3 Μαρτίου, η οποία, παραδοσιακά, συνοδεύεται από ευχαριστήρια στεφάνια και φόρο τιμής στον Ρωσικό Απελευθερωτικό Στρατό παρουσία επίσημων προσκεκλημένων. (Στις 3 Μαρτίου του 1878, υπογράφηκε η Προκαταρκτική Συνθήκη Ειρήνης του Αγίου Στεφάνου για την παύση του Ρωσοτουρκικού Πολέμου του 1877-1878, η οποία σήμανε την Απελευθέρωση της Βουλγαρίας από τον Οθωμανικό ζυγό).

Σύμφωνα με πολλούς, έφτασε πλέον η ώρα να αλλάξει η Βουλγαρία ημερομηνία και αφορμή για την Εθνική της Εορτή.

Την άποψη αυτή υποστηρίζει και ο Ιβάιλο Ντίτσεφ, καθηγητής πολιτιστικής ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας, σύμφωνα με τον οποίο εμείς οι Βούλγαροι υποφέρουμε από εθνικό κόμπλεξ ευγνωμοσύνης προς τη Ρωσία. «Και μια από τις εκφράσεις του είναι η εθνική μας γιορτή, που είναι μοναδική - δεν υπάρχει χώρα που να γιορτάζει ως εθνική εορτή κάτι στο οποίο η ίδια να μην έχει συμμετάσχει! Στις 3 Μαρτίου, υπογράφηκε η Συνθήκη Ειρήνης του Αγίου Στεφάνου μεταξύ δύο αυτοκρατοριών χωρίς τη συμμετοχή Βούλγαρων», λέει ο καθηγητής, προσθέτοντας ότι είναι καιρός οι Βούλγαροι να αποτινάξουν την επιρροή της Ρωσίας και να αρχίσουν να «χαράζουν τη μοίρα τους».

«Βλέπουμε πώς λειτουργεί σήμερα η αποκαλούμενη «Απελευθέρωση» του παππού Ιβάν (μυθοποιημένη εικόνα της ελευθερώτριας Ρωσίας, στη συλλογική συνείδηση ​​του βουλγαρικού λαού υπό την οθωμανική κυριαρχία). Ο Πούτιν ανακοίνωσε ότι θα πήγαινε στην Ουκρανία για να διορθώσει κάποια ιστορικά λάθη. Το θέμα όμως είναι ότι η αλαζονική θέση της Ρωσίας παρουσιάζεται ως λυτρωτική με στόχο την κατάληψη της χώρας. Ως αποτέλεσμα αυτής της ίδιας θέσης, εμείς οι Βούλγαροι κρατηθήκαμε σε μια ταπεινωτική κατάσταση περιορισμένης κυριαρχίας για 45 χρόνια», είπε ο καθηγητής Ντίτσεφ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, θα έπρεπε να κηρυχθεί Εθνική Εορτή η Ψήφιση του Συντάγματος του Τάρνοβο στις 16 Απριλίου 1879, όταν ορίστηκε η αρχή του ελεύθερου και ανεξάρτητου βουλγαρικού κράτους. Ο Ιβάιλο Ντίτσεφ σχολίασε επίσης τους ισχυρούς ιστορικούς, πολιτιστικούς και πνευματικούς δεσμούς μεταξύ του ρωσικού και του βουλγαρικού λαού.

«Η ρωσική κουλτούρα ήταν πάντα σε αντίθεση με τη ρωσική απολυταρχία, με τα ρωσικά καθεστώτα να ξεκινούν από τους Δεκεμβριστές. Και αν πρέπει να μάθουμε από κάποιον, αυτοί είναι οι Ρώσοι αντιφρονούντες, διανοούμενοι και επιστήμονες. Αλλά δείτε πώς το πρώτο πράγμα που έκανε ο Πούτιν πριν ξεκινήσει αυτή την επίθεση ήταν να κλείσει την οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Memorial, η οποία ασχολείται με τη μνήμη των θυμάτων του κομμουνισμού, που ιδρύθηκε από τον ακαδημαϊκό Αντρέι Ζαχάρωφ», είπε ο Ντίτσεφ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι καλό να αρχίσουμε επιτέλους να σκεφτόμαστε τον ρωσικό πολιτισμό όχι ως την προσωποποίηση της Ορθοδοξίας και του παππού Ιβάν, αλλά ως έναν πολιτισμό στον οποίο διεξάγεται η μάχη για τον εκσυγχρονισμό και τη δημοκρατία. Θα πρέπει επίσης να διαφοροποιηθούμε από τα ρωσικά καταπιεστικά καθεστώτα σε διαφορετικές εποχές. «Με αυτή την έννοια, θα ήθελα να μποϊκοτάρουμε την 3η Μαρτίου ως Εθνική Εορτή», είπε ο Ντίτσεφ.

Το θέμα δεν είναι να είμαστε ενάντια σε αυτούς που πολέμησαν ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία για την ελευθερία μας, και δεν ήταν μόνο Ρώσοι, ανάμεσά τους υπήρχαν Ουκρανοί, Ρουμάνοι, Φινλανδοί κ.λπ. Πρόκειται για την επιλογή της εορτής η οποία εκφράζει την ανεξαρτησία μας. Και ελπίζω πολύ, στο πλαίσιο του πολέμου στην Ουκρανία, να γίνει μια χειρονομία διαφοροποίησης και αλληλεγγύης. Η πρωτοβουλία του δήμου της Σόφιας για την αποξήλωση του Μνημείου του Σοβιετικού Στρατού είναι ένα καλό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Ας αρνηθούμε, ως πολίτες αυτή τη στιγμή, να πηγαίνουμε σε αυτά τα σοβιετικά και ρωσικά μνημεία», κατέληξε ο καθηγητής Ντίτσεφ.

Φωτογραφίες:bgnes-αρχείο

Μετάφραση: Σταύρος Βανιώτης