Την τρίτη μέρα μετά την Γέννηση του Χριστού, στις 27 Δεκεμβρίου, η ΒΟΕ τιμά την μνήμη του Αγίου Πρωτομάρτυρα και Αρχιδιακόνου Στέφανου, του πρώτου Χριστιανού που έχασε την ζωή του μαρτυρικά στο όνομα του Χριστού.

Όπως αναφέρεται στον Βίο του Στεφάνου, ο ίδιος ήταν επιμελής στο λειτούργημά του. Ήταν μεταξύ των πρώτων επτά διακόνων και κλήθηκε από τους Αποστόλους να διδάσκει τον Θείο Λόγο. Μπορούσε να κάνει θαύματα – αφού θεράπευε, τοποθετώντας τα χέρια του πάνω στους αρρώστους. Ήταν ανάμεσα στους πιο ένθερμους οπαδούς της χριστιανικής διδασκαλίας. Βλέποντας οτι οι τάξεις των χριστιανών πύκνωναν, οι Ιουδαίοι συκοφάντησαν τον Στέφανο ότι βλασφήμησε τον Μωυσή και τον Θεό με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στο Συνέδριο προς Απολογία. Υπερασπίζοντας την πίστη του, ο Στέφανος κατηγόρησε με σκληρούς λόγους τους άρχοντες για την υποκρισία τους. Εξοργισμένοι με τα λόγια του, τον καταδίκασαν και τον οδήγησαν έξω από την πόλη, όπου τον θανάτωσαν με λιθοβολισμό. Ο Στέφανος συνέχεια προσευχόταν, για να δεχτεί ο Χριστός το πνεύμα του. Τα τελευταία του λόγια ήταν μια προσευχή για τους βασανιστές του «Κύριε μη λογαριάσεις σ' αυτούς την αμαρτία αυτή». Στο μαρτύριο του Στέφανου ένας από τους σφοδρότερους στο πλήθος ήταν ένας νεαρός άνδρας ονόματι Σαούλ, ο οποίος στη συνέχεια, από διώκτης έγινε ο Άγιος Παύλος. Σύμφωνα με τον μύθο, η Παναγία προσευχόταν για τον Στέφανο, βλέποντας από μακριά τον μαρτυρικό θάνατό του.

Ο Άγιος Στέφανος είναι προστάτης πολλών εκκλησιών μεταξύ των οποίων είναι η εμβληματική για την μάχη για Βουλγάρικη Εκκλησιαστική Ανεξαρτησία Σιδερένια Εκκλησία «Άγιος Στέφανος» στην Κωνσταντινούπολη.

Η βουλγάρικη λαογραφία δεν περιγράφει ειδικές τελετουργίες για την Ημέρα του Αγίου Στεφάνου. Αλλά οι οικογένειες μαζεύονται γύρω από γιορτινό τραπέζι ειδικά όπου υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ονομαστική εορτή. Τρώγονται τυρόπιτες, χοιρινό με λάχανο και ξινολάχανο. Αυτήν την μέρα οι πιο νέοι πηγαίνουν επίσκεψη στους πιο ηλικιωμένους, στους κουμπάρους και τους νονούς τους.

Επιμέλεια: Αλμπένα Μπέζοβσκα