Në mes të vjeshtës, kur rrezet e diellit janë më të dëshirueshme, ju ofrojmë një shëtitje në Bullgarinë Juglindore, ku, në shumicën e rasteve, dielli është veçanërisht bujar. Stranxha është një vend magjik që nderon lindjen e diellit për jetën e re që nga kohët e lashta trake e deri më tani.

Ky lloj lisi është gati 1000 vjeçar dhe mban mend shumë lindje dhe perëndime të diellit. Perimetri i lisit të lashtë pranë fshatit Zabernovo është mbi shtatë metra. Lisi u shpall pemë e mbrojtur në vitin 1948.

Ku tjetër i gjetëm gjurmët e diellit?

Pranë lisit ndodhet kisha e bukur "Shën Gjergji”. Ashtu si shumë të tjera në Stranxha, ajo u ndërtua pas një ëndrre. Një grua vendase ka parë në ëndërr një kalorës fitimtar. Kjo ka ndodhur në vitin 1911 kur Bozhka ka qenë e sëmurë, dhe një vit më vonë ajo dhe burri i saj Georgi kanë ndërtuar një kishë të vogël. Në vendin e ndërtimit ata vërtet kanë gjetur një pllakë të vjetër me një kalorës, por trak.

Ndër pemët shekullore dhe heshtjen pyjore ndodhet e vetmja kishë në vendin tonë e ndërtuar mbi një shpellë – “Trinia e Shenjtë”. Ajo është ndërtuar me gurë gëlqerorë të prerë në një shkëmb magmatik mbi shpellë, siç mund të lexoni në tabelën pranë hyrjes.Do të gjeni shumë ikona. Në një prej tyre është shkruar në arabisht: "O, Zot, bekoje këtë shtëpi". Merimangat e mëdha ngjyrë kafe të errët do t'ju drejtojnë në shpellë, ku pelegrinët kanë vendosur imazhe të shenjtorëve.

Në Stranxha ka dritë madje nën tokë. Aty dyert mund të duken të mbyllura fort, por të çojnë në hapësira magjike.

Në Stranxha jeta të shikon drejt në sy, dielli i frymëzon madje pemët që të përqafohen dhe shkëmbinjtë që të ngrijnë në një puthje.

Ai, jeta, vlon dhe mban erë në çdo cep - pavarësisht nëse jeni në natyrë apo në një nga fshatrat e Stranxhës.

Një nga më të njohurat padyshim është Brëshljan. 

Si shumë fshatra të tjera në rajon, edhe Brëshljan është pjesë e Parkut Natyror “Stranxha”. Që nga viti 1982 i gjithë fshati është një rezervat arkitekturor dhe historik, dhe duke ecur nëpër rrugicat e tij do të shihni shtëpi tipike për rajonin nga shekujt XVIII dhe XIX.

Përveç nxehtësisë së diellit, njerëzit në Stranxha gëzojnë edhe fuqinë jetësore të ujit.

Ka burime shëruese pothuajse kudo. Disa nga më mbresëlënëset janë pranë fshatit Mlladezhko. Shtigjet pyjore çojnë përgjatë ujërave të lumit me të njëjtin emër në dy shpella - ato janë të arritshme edhe për fëmijët, dhe bukuria e përjetimit është e garantuar.

E dimë se në shpellat Lejarnicite kanë banuar njerëz që në lashtësi.

Aty pranë janë Kalaja e Vogël dhe e ajo е Madhe, mbeturina të kështjellave të vjetra. Kalaja e Madhe është në fakt kalaja më e madhe e antikitetit të vonshëm në pjesën bullgare të Stranxhës. Shtigje të posaçme na çojnë drejt tyre.

Zhurma e ujit do t'ju çojë në ujëvarën Dokuzak shumë afër Mallko Tërnovos dhe fshatit Stoillovo.Njerëzve u pëlqen të pushojnë në vendin ku mblidhen ujërat e 9 burimeve karstike.Zona është e mbrojtur që nga viti 1991 për shkak të rritjes së lirë të çajit të njohur të Stranxhës.

Relativisht larg Dokuzakut, ujërat e verdha mistike pranë varrit të mundshëm të perëndeshës egjiptiane Bastet gjithashtu tërheqin shumë vizitues.Rrugës për në majën Goljamo Gradishte - më e larta në Stranxhën bullgare, do të gjeni të gjitha llojet e lodrave, amuletave dhe dhuratave, kryesisht me imazhin e maceve.

Fluturoni drejt diellit në krahët e Stranxhës, duke shpresuar që më shumë vise në vendin tonë të preken nga rrezet e juglindjes.

Autorë: Llora Tërkoleva dhe Ivan Notev

Foto: Llora Tërkoleva dhe Ivan Notev

Përgatiti në shqip: Vesella Mançeva