Ramazan ayında tuttuğumuz oruçlar ve okuduğumuz Kur’ân kalbimizi serinletti. Kıldığımız teraih namazları ve komşularımıza yaptığımız küçük yardımlar bizi ferahlattı. Övünmek gibi olmasın, ama gerçekten öyle… İnsanın keşke hep Ramazan olsa diyesi geliyor. Ama işte olmuyor… Bir Ramazan Bayramı daha geldi … Bir de hep Ramazan olursa, bayram ne zaman olacak?!  Bayramın da ayrı bir güzelliği var…

Yumurtanın beyazına

Kalkın Hakk’ın niyazına

İki gözüm komşularım

Haydi bayram namazına

Vakit seher vakti… Kalktık, Ramazan Bayramını karşılamaya, doya doya yaşamaya hazırlandık. Evimizin erkekleri, oğul-uşak en güzel elbiselerini giyip camiye gitti. Evin hanımları ve kızları da bayramlık elbiselerini giyip ev düzenini kurmakla meşgul oldular.

Bu arada müezzin sabah ezanını okudu, ardından bir de bayram salâsı getirdi. Oh ne güzel!..

Bayram namazı sonrası bir haftadır evimizde yapılan hazırlıklar sonucu çorbalar, yemekler, baklavalar, kabak tatlıları, pideler, börekler, keşkekler sofraya geldi. Hele bir de bayram kolacı yok mu?! Üstünde çörekotuyla…

Ama bunlara saldırmazdan önce dedemizin, ninemin, babamızın, anamızın, ağabeyimizin, ablamızın ellerini öptük. Onlara “Bayramınız mübarek olsun!” demeden sofraya oturmak olur mu hiç?!

Bayram, sadece evimizde değil… Köyümüzde, kasabamızda da bayram havası oluştu. Yakınlarımızı ziyaret edip büyüklerin ellerinden öptük ve öpüyoruz, küçükler de bizim elimizi öptü, biz ise onlara bahşişimizi verip sevindirdik ve sevindiriyoruz… Ne güzel bir şey! Hem seviniyor, hem de sevindiriyoruz…

Keşke her gün bayram olsa…

Aslında her günümüz Ramazan gibi olursa, acaba o günün sonu bayram gibi olmaz mı?

Ramazan Bayramınız mübarek olsun!