Στον Καναδά υπάρχει μεγάλη βουλγαρική κοινότητα, της οποίας οι εκπρόσωποι αλληλοϋποστηρίζονται και κρατάνε ζωντανή την επαφή τους με την πατρίδα. Εκδίδουν εφημερίδες και καλούν βουλγάρους καλλιτέχνες να περιοδεύουν στο Μόντρεαλ, στο Τορόντο και στις ΗΠΑ. Η Πένκα Απόστολοβα ακολούθησε τον άντρα της που το 1990 αποφάσισε να αναζητήσει ένα καλύτερο μέλλον στο Μόντρεαλ. Σήμερα οι δυο τους αισθάνονται ικανοποιητικά ενταγμένοι στην καναδέζικη κοινωνία.

Είναι πολύ διαφορετικοί οι μετανάστες που έρχονται σήμερα από τη Βουλγαρία, λέει η Πένκα. Εμείς δεν ξέραμε ξένες γλώσσες, ούτε τι χαρτιά χρειάζονται, εκτός αυτού έπρεπε να ζητάμε πολιτικό άσυλο. Σήμερα οι άνθρωποι είναι πολύ ενημερωμένοι και αρχίζουν δουλειά μόλις φτάσουν.

Η Πένκα ήξερε να παίζει σκάκι από τη Βουλγαρία. Αποδείχτηκε πως αυτή η ικανότητα εκτιμάται ιδιαίτερα στον Καναδά και της έδωσε στάτους ανθρώπου χρήσιμου για την κοινωνία.

Το σκάκι είναι το πάθος μου, λέει η Πένκα. Στο Μόντρεαλ ασχολήθηκα και με την γιόγκα. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα πως και τα δυο προέρχονται από την Ινδία και πως μας βοηθούν να συγκεντρωθούμε και να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Έτσι αποφάσισα να τα συνδυάσω, μιας και είναι η φυσική και η διανοητική διάσταση του ίδιου πράγματος. Αργότερα ήρθε η ιδέα για τα παιδικά τμήματα.

Στο πρόγραμμα συμμετέχουν παιδιά από 5 χρονών που αναπτύσσουν στρατηγική σκέψη και τα καταφέρνουν καλύτερα στο σχολείο. Η Πένκα με τον ενθουσιασμό και το χαμόγελό της ξεκινά πρώτα με γιόγκα ή πρώτα με το σκάκι ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία της ομάδας. Το σημαντικότερο για κείνη είναι να περάσει με τα παιδιά χρόνο ωφέλιμο και διασκεδαστικό.

Μετάφραση: Αγάπη Γιορντανόβα

Φωτογραφίες: προσωπικό αρχείο