Το πιο χαρακτηριστικό και ενδιαφέρον είναι το έθιμο ρόσεν. Τότε, οι μυθικές νεράιδες μαζεύουν τη νύχτα πριν τη γιορτή το αγριοβότανο αυτό και κανουν στεφάνια με τα οποία στολίζονται. Σύμφωνα με τη λαϊκή δοξασία τότε θεραπεύουν κάθε αρρώστια. Γι' αυτό οι άνθρωποι πηγαίνουν τους αρρώστους στα μέρη, όπου ανθίζει το βότανο ρόσεν.
Οι νεράιδες αγαπούν το βότανο αυτό και αφού ζουν στην άκρη του κόσμου, στους ανθρώπους έρχονται μια φορά το χρόνο, την άνοιξη, όταν πρέπει να δροσίσουν τα χωράφια για να έχει ψωμί. Έρχονται την Τέταρτη και αρχίζουν να πλέκουν στεφάνια από τα βότανα, ενώ την Κυριακή δροσίζουν τα χωράφια και φεύγουν - την περίοδο αυτή λέγεται Ρουσάλσκα νεντέλια (Κυριαική των νεράιδων).
Διαδεδομένες και μέχρι τις μέρες μας είναι οι θεραπευτικές πρακτικές. Πιστεύεται ότι το Σπάσοβντεν το μάζεμα βοτάνων βοηθά στους αρρώστους και άτεκνους. Όλοι που θα περάσουν την νύχτα στα ξέφωτα, αφήνουν δώρα στις νεράιδες, ενώ το πρωί από τα πιατάκια με νερό που έχουν φέρει μαζί τους, οι άρρωστοι μαντεύουν την τύχη τους. Σύμφωνα με τις δοξασίες οι νεράιδες γνωρίζουν όλα τα βότανα και γιατρεύουν όλες τις αρρώστιες.
Η εβδομάδα πριν το Σπάσοβντεν είναι γιορταστική και αφιερωμένη στο ψωμί. Τότε ετοιμάζονται τελετουργικά ψωμιά, πλούσια στολισμένα με διάφορες φιγούρες, που διαφέροντα από αυτά για τις άλλες γιορτές. Και μέχρι σήμερα το Σπάσοβντεν είναι η γιορτή των αρτοποιών και των ζαχαροπλαστών.
Μετάφραση: Πένκα ΒέλεβαΜετάφραση και δημοσίευση: Ντενίτσα Σοκόλοβα Φωτογραφίες: ubc-bg.com, αρχείο, Facebook/ Подкаст "Филмотечно"
Σήμερα θα στρέψουμε την προσοχή μας σ’ ένα αριστουργηματικό τραγούδι από την περιοχή της Στράντζα. Η ιστορία του είναι δραματική όπως των περισότερων παραδοσιακών τραγουδιών γιατί η παραδοσιακή κοινωνία όπως ήταν εξαρτημένη από την φύση και τα..
Το χορευτικό δράμα ολοκληρώθηκε το 1940. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 4 Ιανουαρίου 1942 στην Όπερα Σόφιας υπό τη διεύθυνση του Ασέν Νάιντενοφ. Δημιουργός του λιμπρέτου και σκηνοθέτης ήταν ο Χρισάν Τσανκόφ, η χορογραφία ήταν της εξαιρετικά..