Σήμερα, η γραμμή μεταξύ τέχνης και χειροτεχνίας είναι όλο και πιο δυσδιάκριτη. Με την πρόοδο της τεχνολογίας, οι μάστορες γίνονται ακόμη πιο εφευρετικοί και υιοθετούν καινοτόμο προσέγγιση στη χειροτεχνία τους. Είναι ακριβώς η καινοτομία στο έργο που διατηρεί το πνεύμα και το ενδιαφέρον για το επάγγελμα ενός από τους πιο εξειδικευμένους σιδηρουργούς στη Σόφια – Μιχαήλ Κότσεφ.
«Το ταλέντο των χειροτεχνών έχει πολύ μεγάλη αξία στη χώρα μας εδώ και πολύ καιρό» δήλωσε ο μάστορας σε συνέντευξη για το Ράδιο Βουλγαρία. Εκείνος και όλοι οι χειροτέχνες στη Βουλγαρία τιμούν τον Άγιο Σπυρίδωνα τον Θαυματουργό ως θεϊκό προστάτη τους. Σύμφωνα με τους μύθους, ο ίδιος ο άγιος ήταν παπουτσής τον 4ο αιώνα γι’ αυτό σήμερα γιορτάζουν οι παπουτσήδες, οι σιδηρουργοί, οι ξυλουργοί κ.λπ.
«Το να είμαι χειροτέχνης σημαίνει η δουλειά μου να είναι το χόμπι μου», λέει ο σιδηρουργός Μιχαήλ Κότσεφ. «Οι χειροτεχνίες θα υπάρχουν εφ 'όσον υπάρχουν άνθρωποι αφιερωμένοι σε αυτές» είναι σίγουρος ο μάστορας. Ακούστε την ιστορία του σχετικά με την πορεία της χειροτεχνίας στον σύγχρονο κόσμο και πώς ο ίδιος αποκαλύπτει μια πολύπλοκη, αρχαία τεχνολογία για την κατασκευή μαχαιριών, στη δημοσίευση από τη συλλογή του Ράδιο Βουλγαρία.
Επιμέλεια: Γκεργκάνα Μάντσεβα
Μετάφραση: Άιλιν Τόπλεβα
Φωτογραφίες: Facebook/Михаил КочевΜετάφραση και δημοσίευση: Ντενίτσα Σοκόλοβα Φωτογραφίες: ubc-bg.com, αρχείο, Facebook/ Подкаст "Филмотечно"
Σήμερα θα στρέψουμε την προσοχή μας σ’ ένα αριστουργηματικό τραγούδι από την περιοχή της Στράντζα. Η ιστορία του είναι δραματική όπως των περισότερων παραδοσιακών τραγουδιών γιατί η παραδοσιακή κοινωνία όπως ήταν εξαρτημένη από την φύση και τα..
Το χορευτικό δράμα ολοκληρώθηκε το 1940. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 4 Ιανουαρίου 1942 στην Όπερα Σόφιας υπό τη διεύθυνση του Ασέν Νάιντενοφ. Δημιουργός του λιμπρέτου και σκηνοθέτης ήταν ο Χρισάν Τσανκόφ, η χορογραφία ήταν της εξαιρετικά..